Home » Archieven voor oktober 2016

Maand: oktober 2016

4 tips om vaker nee te zeggen - Van druk naar geluk

4 tips om vaker nee te zeggen én je er goed bij te voelen

Je wilt vandaag echt op tijd thuis zijn, maar je collega vraagt je om nog even te kijken naar een voorstel dat ze geschreven heeft. Je verlangt naar een rustig avondje op de bank met een goed boek, maar je vriendin wil stoom afblazen over haar baas. Je kinderen willen een spelletje met je doen, maar jij wilt boodschappen doen omdat jullie anders moeten haasten straks. Je voelt nee, maar je zegt ja.

Nee zeggen: we vinden het vaak lastig.

Omdat we de ander niet willen teleurstellen, omdat we willen helpen, omdat we aardig gevonden willen worden, omdat we vinden dat we de ander iets verplicht zijn. Wat je (goede) reden ook is, te vaak ja zeggen terwijl je nee voelt, zorgt uiteindelijk voor stress. Je neemt te veel hooi op je vork of bent met de ‘verkeerde’ dingen bezig. (Overigens kan te vaak ja zeggen omdat we zoveel dingen leuk vinden ook leiden tot stress, maar daarover een andere keer meer).

Hieronder volgen vier tips die mij geholpen hebben om vaker nee te zeggen, én me er goed bij te voelen.

1. Gun jezelf de tijd om na te denken over je antwoord als iemand je iets vraagt.

Ik zeg tegenwoordig bijvoorbeeld vaak: ‘Ik denk er even over na en laat het je morgen weten.’ Als ik dan besluit om ja te zeggen, dan is het een volmondig ja. Is het antwoord nee, dan leg ik – zonder door het stof te kruipen – uit waarom ik nee zeg. Dit kweekt begrip bij de ander. En als ik wel gehoor wil geven aan het verzoek, maar niet nu, dan laat ik weten wanneer het wel zou kunnen:  ‘Het lukt me vandaag niet, maar morgenmiddag zou ik even kunnen kijken naar je voorstel. Heb je daar wat aan?’

2. Bedenk of ja zeggen op een verzoek aansluit bij jouw (kern)waarden en doelen.

Nee zeggen is ja zeggen tegen iets anders, iets wat mogelijk beter aansluit bij wat je belangrijk vindt. Dit was voor mij een eye-opener! En je kunt je tijd maar één keer besteden, dus wat vind je belangrijk? Wil je als freelancer die extra leuke maar tijdrovende klus aannemen of wil meer tijd doorbrengen met je kinderen? Wil je ’s avonds liever sporten of wat drinken met vrienden? Kies wat het beste bij jouw waarden en doelen past.

3. Bedenk dat te vaak ja zeggen betekent dat je dingen maar half doet (of overwerkt raakt).

En daarmee doe je jezelf en de ander tekort. Wanneer je niet de kwaliteit kunt leveren zoals je dat zou willen of onvoldoende tot rust komt omdat je te veel hooi op je vork hebt genomen, geeft dat op de korte termijn een heel vervelend gevoel en op de lange termijn misschien een burn-out.

4. Denk niet alleen, maar voel!

Soms kunnen we maar niet beslissen of we ja of nee zullen zeggen. Neem dan even rustig de tijd en sluit je ogen. Haal een paar keer diep adem en stel dan beide scenario’s voor: hoe voelt je lichaam als je ja zegt? En als je nee zegt? Een teken van spanning of samentrekking in je lichaam kan duiden op weerstand. Het vergt misschien wat oefening om de subtiele signalen van je lichaam te leren herkennen, maar het kan je helpen een  beslissing te nemen.

Mijn ervaring is dat mensen vaak begripvoller op een nee reageren dan we denken. Als je namelijk op een vriendelijke manier heldere grenzen stelt en uitleg geeft, weten anderen waar zij aan toe zijn. 

De dingen waar je wel volmondig Ja! tegen zegt, doe je dan met aandacht en focus. Fijn voor jou én voor de ander!

 

Food for thought

Zeg jij te vaak ja terwijl je eigenlijk nee wilt zeggen? Hoe komt dat? Ben je bang om onaardig gevonden te worden? Voel je je verplicht? Wil je de ander niet teleurstellen? Hoe zou het voelen om jezelf de vrijheid te geven om eens wat vaker nee te zeggen? Wat of wie zou jou daarbij kunnen helpen?

Van druk naar geluk: waarom ik alleen in een lege bioscoop zaal zit

Waarom ik in mijn eentje in een lege bioscoopzaal zit

Het is een doordeweekse dag, kwart over elf. De kinderen zitten op school. Buiten is het heerlijk weer. De zon schijnt, de vogels fluiten. Maar ik zit binnen. Ik ben niet aan het werk. Ik ben ook niet ziek.

Ik zit in mijn eentje in een lege bioscoopzaal.

Had ik al gezegd dat het een doordeweekse dag, kwart over elf is? Thuis ligt er een stapel werk op me te wachten en mijn e-mailbox loopt over. Maar ik heb ervoor gekozen om de boel de boel te laten. Om even niet bereikbaar te zijn. Om even weg te dromen in een andere wereld.

Na twee uitzonderlijk lange werkdagen trapte ik bijna in de val van ‘door-door-door!’, de stand waarin ik de afgelopen dagen verkeerde. Een modus die ik goed ken en die ook regelmatig vóór me werkt, maar die ik niet mijn leven wil laten bepalen.

Even vergat ik hoe ik me wil voelen en dreigde ik met huid en haar opgeslokt te worden door mijn to-dolijstje.

Maar bij het openen van mijn portemonnee viel mijn oog op mijn Cinevillepas, die ik mezelf een paar jaar geleden cadeau heb gedaan. Deze pas geeft toegang tot alle filmhuizen in Amsterdam. Als ik behoefte heb aan meer diepgang dan er op Netflix te vinden is, ga ik naar een film die ik graag wil zien. Maar in de drukte is dit één van de eerste dingen die sneuvelen.

Het filmpasje herinnerde mij aan één van mijn verlangens: een leven vol inspiratie. Ik wil graag geïnspireerd worden én anderen inspireren. 

Dus heb ik besloten om de boel de boel te laten en om uit de ‘door-door-door!’-modus te stappen. En zit ik nu op een doordeweekse ochtend in mijn eentje in een lege filmzaal. Het prettige van een bioscoop is dat er geen afleidingen zijn: als de film eenmaal begonnen is, kun je moeilijk je mail of Facebook checken, een telefoontje plegen of een was draaien.

Daar, in het donker, is mijn hele aandacht bij de film. Denk ik niet meer aan mijn to-dolijstje, maar laat ik me meeslepen in de wereld van de hoofdpersoon die, na jarenlang verdoofd te zijn geweest, nu weer dingen ziet die hij eerder nooit opmerkte.

De film herinnert me eraan hoe ook ik, in de hectiek van het leven, soms uit het oog verlies wat er écht toe doet voor mij.

Hoe de dagelijkse drukte de werkelijk belangrijke dingen soms naar de achtergrond dringt. En hoe belangrijk het is om zelf iedere dag weer bewust te kiezen voor hoe ik mijn leven wil leven.

Hoe wil ik me voelen? Hoe wil ik mijn tijd besteden? Wat is belangrijk voor mij? Waar krijg ik energie van? 

Deze vragen helpen mij om koers te houden, om het leven te leven dat bij míj past, waar ik gelukkig van word. En dus zit ik binnen in mijn eentje in een lege filmzaal, terwijl buiten de zon schijnt. Omdat ik me wil laten inspireren. Omdat dit míjn leven is.

Food for thought         
Waar kies jij voor? Wat is belangrijk voor jou? Waar laat jij je door inspireren? Waar krijg jij energie van? En wat weerhoudt je ervan om dit vaker te doen? Wat ga jij vandaag doen om je te laten inspireren? 

Van druk naar geluk: van time manager naar time investor

In 4 stappen van time manager naar time investor

Terug van een heerlijke vakantieweek in New York moest ik, behalve aan het tijdsverschil, ook wennen aan de 1001 dingen die weer gedaan, gezien, gelezen en genoten ‘moesten’ worden: werk, mooie boeken, e-mails, het gebruikelijke ochtendritueel, tijd met de meiden, aandacht voor de man. Na een week gefocust te zijn op één ding, namelijk New York verkennen, waren er weer allerlei verschillende dingen die mijn aandacht nodig hadden. Een kort moment dreigde ik overweldigd te worden door de grote berg op mijn bord.

Maar toen besefte ik dat het merendeel – zo niet alles – van die grote berg op dat bord ooit door mij zelf gekozen of gecreëerd was. En dat ik dus ook de mogelijkheid en de keuze had om een aantal dingen van mijn bord te schuiven.

Een zinnetje in een boek dat ik aan het lezen was, bleef me in dit kader steeds bij: ‘Be a time investor, rather than a time manager’. We weten langzamerhand wel dat time management een verouderd concept is dat niet meer werkt in de huidige maatschappij met de voortdurende stroom aan prikkels en informatie. (En ik heb overigens altijd al gevonden dat je tijd niet kunt managen, want die loopt toch gewoon door, wat je ook doet.) Time management is dus niet het antwoord. Maar wat dan wel?

Op jouw weg van druk naar geluk is het essentieel dat je duidelijke en bewuste keuzes maakt in waar je je tijd en aandacht aan besteedt. Met andere woorden: dat je je tijd en aandacht bewust ‘investeert’ in die zaken en mensen die belangrijk voor je zijn. Be a time investor, rather than a time manager, dus.

Time management is een poging om de tijd te beheersen – wat feitelijk niet kan. Als je een time investor wordt, geef je je tijd en aandacht aan die zaken en mensen die voor jou wezenlijk zijn, die voor jouw wezen essentieel zijn. Je besteedt je tijd en aandacht dan aan die gebieden waarop jij een grote toegevoegde waarde kunt leveren én kunt ervaren. Of dat nu in is in je rol als moeder, medewerker, vriendin, dochter of één van de vele andere rollen die je vervult.

Maar hoe word je nu een time investor in plaats van een time manager? (Zie ook de worksheet ‘Van time manager naar time investor’ die je hier kunt downloaden.)

1. Bepaal voor jezelf welke gebieden en mensen voor jou belangrijk zijn.

Dit kun je bijvoorbeeld doen door je waarden te onderzoeken, door te kijken naar die momenten waarop je volop gebruik maakt van je capaciteiten of in flow bent en door op te merken wanneer je je het gelukkigst voelt.

Zo word ik heel blij van nieuwe dingen leren, en daarom investeer ik een deel van mijn tijd in opleidingen en non-fictie boeken die me aanspreken. Ik werk voor mezelf omdat dit mij een gevoel van vrijheid geeft en ik zo zelf kan bepalen hoe ik mijn tijd indeel. Ik ben het liefst een-op-een met mijn meiden of vrienden, omdat ik ze zo mijn volledige en onverdeelde aandacht kan geven.

Wat zijn jouw waarden? Wanneer maak jij volop gebruik van al jouw capaciteiten? Wanneer en met wie ben jij het gelukkigst? Dit zijn aanwijzingen voor die gebieden en mensen die voor jou wezenlijk zijn.

2. Maak een keuze waaraan jij je tijd en aandacht wilt besteden.

Nu je op een rijtje hebt wat en wie voor jou belangrijk is, is het tijd een keuze te maken. Ik weet het: er zitten niet genoeg uren in de dag voor alle dingen die je wilt doen en mensen die je wilt zien – heel herkenbaar. Maar je moet toch kiezen op jouw weg van druk naar geluk. Want je kunt simpelweg niet alles doen in de 24 uur per dag die we tot onze beschikking hebben. Welke gebieden en mensen hebben voor jou prioriteit? Waar kun jij de meeste waarde toevoegen én ervaren?

Zo heb ik bijvoorbeeld geen uitgebreide vriendenkring, maar een paar goede vrienden met wie ik zo’n 25 tot 30 jaar terug ga. Ik investeer mijn tijd liever in een paar diepgaande vriendschappen dan in een grote kring kennissen. Maar dit past bij mij, als relatieve introvert. Voor jou ligt het misschien anders.

3. Bepaal hoeveel tijd je (dagelijks, wekelijks, maandelijks) wilt investeren in de door jouw gekozen mensen en dingen. En plan deze tijd in!

‘If it doesn’t get scheduled, it doesn’t get done’, las ik ooit ergens. En dat klopt grotendeels, is mijn ervaring. De kans dat ik een uur lees in een interessant boek of die ene TED-talk bekijk die ik nog wilde zien, is veel groter als ik dat plan in mijn agenda. En als ik dat uitje voor mezelf om op te laden niet opschrijf, is de kans groot dat het er niet van komt. Want in de drukte schieten vaak de niet-urgente, maar wel belangrijke dingen erbij in.

4. Focus en richt je op één activiteit tegelijk

Wanneer je jouw tijd (in je agenda) hebt toegewezen aan de mensen en dingen die voor jou belangrijk zijn, komt het moment om jouw aandacht ook werkelijk te geven aan datgene wat je gepland hebt. En dat betekent dus niet even je mail checken wanneer je met je kinderen speelt (guilty), tien taken tegelijk doen op kantoor (guilty), of tijdens het telefoongesprek met je moeder je tanden poetsen (guilty). Het betekent steeds een bewuste keuze maken om je te focussen op dat éne ding waar je nú mee bezig bent.

Het fijne van mijn week in New York was dat ik mijn volle aandacht gaf aan wat ik zag, hoorde, rook en proefde. Om me heen – zeker rondom Times Square waar mijn hotel zich bevond – was het hysterisch druk, maar in mij was het relatief rustig. Omdat ik koos voor wat ik wilde zien, me volledig focuste op de ervaring en één ding tegelijk deed.

Worksheet
Wil je zelf aan de slag? Download dan de worksheet ‘Van time manager naar time investor’ hier.

Food for thought
Wat zijn voor jou de belangrijkste mensen en dingen waarin je tijd wilt investeren? Hoe voelt het om keuzes te maken? Wat laat je los en waar geef je je jouw onverdeelde aandacht aan?

Van druk naar geluk: bekentenis van een ontaarde moeder

Bekentenis van een ontaarde moeder

Ik zal er maar eerlijk voor uitkomen, met het gevaar dat je me een ontaarde moeder vindt:

Ik doe geen spelletjes met mijn kinderen. 

Ik heb namelijk een hekel aan spelletjes. Mij maak je niet blij met een potje Dokter Bibber, Monopoly, kwartetten en Mens-Erger-Je-Niet. Mens, erger je niet? Ik erger me groen en geel aan spelletjes! Maar ja, mijn meiden vinden spelletjes heel leuk en gezellig.

Dus er was een periode dat ik alle liefde die ik in me had, aanboorde en ‘gezellig’ meedeed.

Ondertussen vroeg ik me vaak stilletjes af hoeveel potjes Speed Cups ik moest meespelen voordat ik met fatsoen kon zeggen dat dit toch echt het laatste potje was. Mijn meiden – die ook niet achterlijk zijn – voelden wel aan dat spelletjes doen niet mijn meest favoriete bezigheid was.

Als kindertherapeut doe ik ook regelmatig spelletjes met de kinderen die bij mij in de praktijk komen. Vanuit therapeutisch oogpunt en met een duidelijk doel, maar toch. Dus ik vond dat ik het niet kon maken om met mijn eigen meiden geen spelletjes te doen. Ik voelde me al schuldig bij de gedachte alleen.

Maar ineens zag ik het licht. Ik hóefde geen spelletjes met mijn meiden te doen.

Ik werd er ongelukkig van en zij voelden dat ik het niet met volle overgave of plezier deed – ik kan nu eenmaal slecht doen alsof. Maar er waren wel andere dingen waar we elkaar in vonden. Tekenen of knutselen, naar een museum, de bieb, het theater, een speeltuin, de markt of het park gaan, lekker kletsen, samen koekjes of een taart bakken, een ijsje halen; er waren zo veel dingen die we samen konden doen en waar we wél allemaal blij van werden.

Ik bekende mijn meiden enigszins schoorvoetend dat ik niet van spelletjes hield en ze liever niet meer deed. Maar dat ik het wél superleuk vond om andere dingen met ze te doen. Tot mijn verbazing reageerden ze hier heel relaxed op en ik heb ze er nooit over horen klagen.

Ik begreep dat mijn schuldgevoel over het niet willen spelen van spelletjes ging over mijn eigen verwachtingen van mezelf als moeder.

Het ging over mijn (onbewuste) overtuiging dat een ‘goede’ moeder blijkbaar spelletjes doet met haar kinderen, zelfs als zij daar zelf geen plezier aan beleeft. En ik zag in dat het veel fijner is voor iedereen als je iets doet met je kinderen waar je zelf ook lol in hebt. Weg was het schuldgevoel! Weg waren de momenten waarop ik intern zuchtend maar uiterlijk vrolijk voor de zoveelste keer Sesamstraatkwartet speelde met Lenthe.

Nou hoor ik je denken: maar soms moet je toch gewoon dingen voor je kinderen doen waar je misschien geen zin in hebt?

Zo moeten de kinderen toch ook naar school, atletiek, dansles, muziekles, voetbal, hockey gebracht worden? En moet er iedere avond toch een – bij voorkeur voedzame – maaltijd op tafel getoverd worden? Helemaal eens – hoewel je ook van die dingen een feestje kunt maken, maar dat is een onderwerp voor een andere keer.

Maar als je samen je soms schaarse vrije tijd doorbrengt, is het fijn als iedereen er plezier aan beleeft. Dat is nu mijn uitgangspunt als ik wat met de meiden doe. En dat bevalt mij – en hen – prima!

Nou heb ik nog een laatste bekentenis voor de volledigheid.

Ik schreef eerder dat ik een hekel heb aan spelletjes. Dat is niet de hele waarheid. Ik heb een hekel aan gezelschapsspelletjes. Ken je Candy Crush? Ik heb heel lang niet geweten wat het was (‘Onder welke steen heb jij gelegen?’, aldus een vriendin) en de vele uitnodigingen op Facebook negeerde ik altijd compleet. Totdat ik in de zomervakantie met (te?) veel vrije tijd dacht: laat ik toch eens onderzoeken wat daar nou zo leuk aan is. Had ik niet moeten doen. Totale verspilling van mijn tijd, maar o zo verslavend. Gelukkig duurde de zomervakantie maar zes weken.

Sterre bleek het spelletje ook leuk te vinden. En heel af en toe zitten we nu samen snoepjes weg te spelen op mijn iPad. Doe ik toch nog een spelletje met mijn kind.

Food for thought

Doe jij wel eens dingen in je vrije tijd met je kind, die je kind wel leuk vindt maar waar je zelf totaal geen plezier in hebt? Zo ja, kun je daar een alternatief voor bedenken dat jullie allebei leuk vinden? Of is het voor jou voldoende om te genieten van het plezier van je kind? En: welke verwachtingen heb jij over jezelf als moeder? Moet je die verwachtingen altijd waarmaken?