Home » Archieven voor

Maand: december 2016

Van druk naar geluk: hoe zie jij de wereld om je heen

Opmerken en waarderen: de 4e sleutel tot geluk

“Wow! Kijk, mama!” Lenthe wijst met haar vinger naar de lucht die een schitterende mengeling van roze en oranje kleuren laat zien. We staan even stil op de brug onderweg naar school en genieten van het uitzicht. Vertederd kijk ik naar haar gezichtje vol verwondering en blijdschap.

Lenthe’s verzameling

Opmerken en waarderen, daar is Lenthe goed in. De kerstboom met lichtjes die buiten aan de overkant van onze vaste koffietent staat, ziet zij als eerste. Een mooi herfstblad, een steentje, een takje: ze merkt ze op en neemt ze enthousiast mee naar huis. Op de rand van haar bed heeft Lenthe een verzameling van lintjes, kraaltjes, melktandjes, schelpjes en steentjes waar ze iedere avond zichtbaar van geniet en die ze regelmatig aanvult met een nieuwe schat.

Wat we verliezen in de dagelijkse drukte

‘De wereld om ons heen zien en appreciëren’. Zo luidt de tekst bij de 4e sleutel tot geluk ‘Opmerken en waarderen’ in het boekje ‘Geluk voor kinderen’ van Leo Bormans. (De andere sleutels vind je hier.) Maar in de dagelijkse drukte rennen we vaak van de ene activiteit naar de andere en werken we hard om deadlines te halen of om op tijd op het schoolplein te staan. We zijn steeds bezig met het volgende op ons lijstje. En daarmee verliezen we de mogelijkheid om de wereld om ons heen werkelijk op te merken en te waarderen.

Waarom het juist nu nodig is om de wereld om ons heen op te merken en te waarderen

Naast de dagelijkse drukte is er nogal wat gaande in de wereld, wat moeilijk op een positieve manier te leggen valt. Terroristische aanslagen, een man die vrouwonvriendelijke en racistische uitspraken doet en toch tot president is gekozen van één van de machtigste landen ter wereld, oorlogen, de vluchtelingencrisis. Daarvoor kunnen we onze ogen niet sluiten.

En toch, juist nu, is het belangrijk om de mooie dingen om ons heen op te merken en te waarderen. Want waar je op focust, groeit. Zo ontwikkel je niet alleen zelf een positievere gemoedstoestand, maar straal je dit ook uit naar de mensen om je heen. Zoals een steentje dat je in de vijver gooit een rimpeling veroorzaakt die zich naar alle kanten uitbreidt.

Maar hoe dan?

Maar hoe doen we dat dan, de wereld om ons heen zien en waarderen in de dagelijkse drukte?

1. Het begint met bewustzijn (of bewust zijn)

Een aantal keren per week fiets ik naar een afspraak of naar het kantoor van een opdrachtgever. Ik trapte altijd stevig door en nam de snelste route. Als het spitsuur was, werd ik vergezeld door heel veel andere fietsers die – net als ik – raceten naar hun werk.

Ik realiseerde me dat ik er een opgejaagd gevoel van kreeg en dat ik dat niet fijn vond. Dus veranderde ik mijn route zodat ik door het Vondelpark kon fietsen. En ik verlaagde mijn tempo. Nu geniet ik van de bomen waar ik langs fiets en het licht dat schittert op het water. Ik zie de kleuren die veranderen met de seizoenen, ik merk ineens de reiger op langs de kant, en ik voel de kou van de wind of de warmte van de zon. Zo kom ik een stuk relaxter en energieker aan op mijn bestemming.

2. Focus op dankbaarheid

Hoe rottig je dag ook verloopt, er zijn altijd dingen waar je dankbaar voor kunt zijn. Het dak boven je hoofd, de zon die schijnt, de glimlach van je kind. Het is bewezen dat wanneer je geregeld (liefst iedere dag) drie tot vijf dingen opschrijft waar je dankbaar voor bent, dit een positieve invloed heeft op je leven.

Ik schrijf regelmatig op waar ik dankbaar voor ben. En ik vraag vaak ’s avonds tijdens het eten aan de meiden wat ze die dag fijn of leuk vonden. Of waar ze blij over of dankbaar voor zijn. Natuurlijk is er ook ruimte om te vertellen wat ze die dag niet leuk vonden. Maar zo hoop ik een zaadje te planten waar ze de rest van hun leven plezier van hebben.

3. Vind momenten waarop je even kunt ‘stilstaan’

Wat zijn momenten in je dag waarop je bewust even kunt ‘stilstaan’ om de wereld om je heen op te merken en te waarderen? Dat kan al zo simpel zijn als met aandacht je koffie of thee te drinken en daar echt van genieten. Of je verwonderen over de manier waarop je kind speelt, of een wandeling maken in de natuur waarbij je de geuren en kleuren opmerkt. Je kunt ook gewoon even opkijken van je computer, uit het raam of naar je collega’s.

Mogelijkheden te over om te ‘oefenen’

Eigenlijk zijn er mogelijkheden te over om de wereld om je heen op te merken en te waarderen, als je er maar voor openstaat. Zo zie ik, als ik een blokje omga, regelmatig schoonheid op plekken waar ik vroeger normaal gesproken hard voorbij fietste: van druk naar geluk dus!

En als ik even vergeet om goed om me heen te kijken, wijst Lenthe me er – in al haar jonge wijsheid – wel op.


Fijne feestdagen!

De komende weken neem ik vakantie. Ik neem de tijd om terug te blikken op het afgelopen jaar en vooruit te blikken op 2017. En natuurlijk om het leven te vieren met mijn gezin, familie en vrienden.

Op vrijdag 13 januari staat er weer een nieuwe blogpost op de website.

Ik wens je fijne feestdagen met veel momenten van geluk (in de drukte) en een geweldige start van een mooi 2017!

Van druk naar geluk: de zin van het leven

Mijn zin van het leven: de 3e sleutel tot geluk

De openheid gebiedt me te vertellen dat ik vooraf enigszins moeite had met het schrijven van een blogpost over openheid, zingeving en op zoek gaan naar het grotere geheel. Dit is de 3e sleutel tot geluk volgens het boek ‘Geluk voor kinderen’ waar ik eerder over schreef (de andere sleutels vind je hier).

Niet omdat ik het geen interessant onderwerp vind of omdat ik denk dat openheid en zingeving niet bijdragen aan geluk. Maar omdat het zo’n groot en allesomvattend thema is waar ontzettend veel over te zeggen valt.  Maar ik weet dat je het waarschijnlijk druk hebt  :-), dus ik zal het hier beperkt houden.

Wat doe ik hier?

In bovengenoemd boek, in het verhaaltje dat hoort bij het thema openheid en zingeving, vraagt vogel Alba zich af: “Wat doe ik hier?”. En zo komen we meteen uit bij één van de meest fundamentele vragen van het leven: waartoe ben ik op aarde? (Als je nu denkt: ja hallo, ik ben net wakker, dit is wel wat zware kost zo op de vroege ochtend: I know how you feel!)

Ik heb de vraag ‘waartoe ben ik op aarde’ of ‘wat is mijn bestemming’ altijd ingewikkeld gevonden. Sommige mensen lijken van jongs af aan te weten wat ze hier op aarde komen doen. Zo ben ik altijd lichtelijk jaloers geweest op mijn lieve schoonzus. Zij wist heel jong dat ze veel kinderen wilde en ze werkt al haar hele volwassen leven met plezier in de kinderopvang. Kinderen zijn haar ‘ding’, zeg maar.

Mijn ‘ding’ – of gebrek daaraan

Ik, daarentegen, heb nooit zo heel duidelijk één ‘ding’ gehad. Ik had en heb verschillende ‘dingen’ die ieder op hun eigen manier bijdragen aan mijn geluk en die ‘zin geven’ aan mijn leven.

Van mijn coachingspraktijk tot opdrachten bij VluchtelingenWerk, van schrijven en tijd doorbrengen met mijn meiden tot het volgen van verschillende opleidingen: ik heb meestal meerdere ‘dingen’.

Mijn gebrek aan een allesoverheersende ‘passie’ en mijn voorliefde voor verschillende ‘dingen’, heb ik inmiddels geaccepteerd en omarmd. Blijkbaar is dat iets wat bij mij hoort en waardoor al mijn verschillende kanten aan bod kunnen komen. Overigens is er een interessant filmpje met Elizabeth Gilbert over dit onderwerp.

Mijn bijdrage aan het grotere geheel

Wél is het besef door de jaren heen gegroeid dat er een soort gemene deler is in wat ik doe. Lang geleden, toen ik hierover nadacht, heb ik in mijn dagboek als mijn missie opgeschreven: “Liefde en (ver)licht(ing) brengen aan iedereen die mijn pad kruist.”

Dat is nog altijd mijn eigen kleine manier om bij te dragen aan het grotere geheel. (Niet dat het me altijd lukt, hoor. Vooral mijn dierbaren moeten het wel eens ontgelden als ik moe of ongesteld ben.)

Wat dat ‘grotere geheel’ dan precies is en hoe je ernaar op zoek gaat (als je dat al zou willen) lijkt me weer een heel apart thema. Ik vat dit deel van de 3e sleutel tot geluk maar zo op: kun je openstaan voor het leven, voor wat er op je pad komt en voor het idee dat er iets is dat groter is dan jij zelf, wat dat dan ook moge zijn? En dan is het antwoord voor mij een luid en duidelijk: Ja!

De simpele essentie

Afgelopen zaterdag wachtte ik op Schiphol op mijn dierbare tante Jet (van bijna 80 jaar!) die terugkwam van een verblijf in haar huisje op Menorca. Toen ik daar tijdens het schrijven van dit stukje aan terugdacht, terwijl ik uit het raam staarde van het café waar ik zat, schoot er ineens een zin door mijn hoofd die ik haar ooit heb horen zeggen.

Het is een zin over de zin van het leven die het ingewikkelde terugbrengt tot een simpele essentie. Een zin die ik heel mooi vind in al zijn eenvoud:

De zin van het leven, is de zin in het leven.

Ik wens je veel zin (in) vandaag!

Food for thought

Heb jij een ‘missie’ in het leven? Heb je het gevoel dat je onderdeel bent van een groter geheel? Kun je openstaan voor het wat het leven je brengt? En draagt dat bij aan je geluk?

Van druk naar geluk: wat een ritje in een limousine mij leert

Wat een ritje in een limousine mij leert over relaties

Afgelopen vrijdag ging mijn vader, inmiddels 72 jaar, met pensioen. Hij nam afscheid van de organisatie waar hij de afgelopen 24 jaar met veel plezier had gewerkt.

Thuis bij mijn vader in Brabant wachtten we op het busje dat ons zou komen halen. Maar in plaats van een busje zagen we een langgerekte witte limousine voorrijden! Sterre en Lenthe waren door het dolle heen. Ik heb ze zelden zó hard horen gillen. En om eerlijk te zijn, heb ik zelf net zo hard mee gegild.

Een ritje in een limousine, dat was voor mij ook voor het eerst.

Mijn vader had 24 jaar lang iedere dag drie kwartier heen én terug gefietst naar zijn werk, door weer en wind. Met de auto ging hij niet graag. Maar een limousine, waarin je samen met je partner, kinderen én kleinkinderen naar kantoor rijdt, is toch een ander verhaal.

In de limousine genoten we van een glas champagne. Zelfs mijn vader die normaal nauwelijks alcohol drinkt, lustte voor de gelegenheid wel een glaasje. En voor de meiden was er kinderchampagne en snoep. Het teiltje dat we altijd in de auto meenemen voor Lenthe omdat zij last heeft van wagenziekte, bleef ondanks al het lekkers gelukkig onbenut.

Toen we uit de limousine stapten, stond er een band van medewerkers enthousiast te spelen. Ik was, ondanks de hoempamuziek, ontroerd en moest slikken. Bij wijze van geintje werd papa in een rolstoel gezet – hij was directeur bij een seniorenresidentie, zoals dat volgens mij tegenwoordig heet. In optocht liepen we naar binnen waar de zaal al vol zat met bewoners en medewerkers.

Liefdevolle woorden en verbinding

Ik wist hoe papa zich had ingezet en dat hij de organisatie samen met de medewerkers door een moeilijke tijd had geloodst. Ik wist ook dat dat hem had aangegrepen. Hij had hart voor de zaak, dat was mij duidelijk.

Zijn betrokkenheid bleek uit de mooie, liefdevolle en grappige woorden die over hem werden gesproken. En de innige omhelzingen met sommige bewoners die hem nauwelijks los wilden laten en die hem op het hart drukten om regelmatig op de koffie te komen.  Bijzonder is dat dit juist de mensen bleken te zijn met wie hij in het verleden fel maar eerlijk had gevochten wanneer dat nodig was in het belang van iedereen.

Papa had zich verbonden met de bewoners en de medewerkers. En zij zich met hen.

Uit onderzoek blijkt duidelijk dat positieve relaties met mensen om ons heen bijdragen aan ons geluk. Dit komt ook terug in het boek Geluk voor kinderen van Leo Bormans, waar ‘relaties’ als tweede sleutel tot geluk wordt genoemd .

En Patrick van Hees noemt in zijn boekje Geluk door is D.O.M. vier kenmerken van een gelukkig makende verbinding: een glimlach, open en vriendelijke handgebaren, hoe vaak je naar elkaar toe buigt en hoe vaak je allebei knikt. Ik zag deze gebaren in overvloed tijdens de afscheidsreceptie van papa.

Ook het uiten van je dankbaarheid naar mensen of je heen en het beoefenen van vriendelijkheid draagt bij aan positieve relaties en dus aan het geluk van de ander én jezelf.

Tips voor het (uit)bouwen van positieve relaties

Van Hees geeft tips om bewust positieve relaties op te bouwen of te versterken. Hij stelt voor om een ‘geluksrelatielijst’ te maken. Hierbij breng je je relaties onder in één van de volgende categorieën:

  • Onmisbare relaties,
  • Belangrijke relaties,
  • Leuk om te kennen,
  • Zou ik (beter) willen leren kennen.

Vervolgens maak je ruimte in je agenda om het volgende te doen:

  • Iedere dag contact maken met een onmisbare relatie,
  • Om de dag contact maken met een belangrijke relatie,
  • Éen keer per week contact maken met iemand uit de categorie ‘Leuk te kennen’,
  • Éen keer per maand contact maken met iemand uit de categorie ‘Zou ik (beter) willen leren kennen’.

Verbindingdoelen

Met bovenstaande creëer je dan eigenlijk zogenoemde verbindingsdoelen. Je kunt bijvoorbeeld vóór je werkdag begint een ‘one minute mail’ sturen naar een onmisbare relatie waarin je zegt hoe zeer je hem of haar waardeert.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik dit soort verbindingsdoelen maar af en toe op mijn lijstje heb staan. Ik hou mezelf voor dat ik dat telefoontje wel spontaan pleeg, of dat sms’je of kaartje toch wel stuur.

Maar ik moet bekennen dat het er regelmatig niet van komt. Mijn goede intenties verdwijnen soms  in de dagelijkse drukte. Dus misschien is het zo gek nog niet om dit soort doelen toch op te schrijven.

Introvert

Als relatieve introvert beleef ik vaak geluksmomenten alleen. Een uurtje alleen in een museum, op de brug over de Amstel van de glinstering van de zon in het water genieten, tekenen en schrijven in mijn journal of mediteren.

Maar veel van mijn mooiste geluksmomenten deel ik toch met anderen. Een mooi gesprek met een goede vriend of vriendin waarbij we echt de tijd voor elkaar nemen. Samen met de Man en de meiden een kopje koffie drinken in de buurt. Of met mijn dierbaren een ritje maken in een limousine.

Dankbaarheid

Terwijl we in de limousine proostten op mijn vader, merkte ik dat ik – na het gegil en alle opwinding – van binnen heel stil werd. Ik voelde een intense dankbaarheid dat ik dit mocht meemaken, met de mensen van wie ik houd. Want hoe veel geluksmomenten ik ook in mijn eentje beleef, dit is uiteindelijk waar het leven om draait: belangrijke momenten delen met de mensen die je dierbaar zijn.

Food for thought
Ben jij bewust bezig met de relaties die je hebt? Hoe vaak maak jij verbinding met een ander? Wat zou je daarin nog meer of anders willen doen?


Relaties is in het boek Geluk voor kinderen de tweede sleutel tot geluk. Wil je ook weten wat de andere sleutels zijn? Die vind je hier.

Van druk naar geluk: hoe je doelen stelt waar je gelukkig van wordt

Hoe je doelen stelt waar je gelukkig van wordt

“Nou, wat voor doelen heb je voor vandaag?”, vraag ik opgewekt tijdens het ontbijt aan Sterre, mijn oudste dochter van net 9 jaar. Als (slaperige) blikken konden doden… Dat ik nou zo nodig het onderwerp doelen wil verkennen, wil nog niet zeggen dat Sterre daar om half acht ’s ochtends ook zin in heeft. Ik laat haar in rust ontbijten en mijmer zelf wat verder.

Dat het stellen en het stap voor stap realiseren van doelen bijdraagt aan geluk, is duidelijk.

Verschillende onderzoeken en boeken bevestigen dit. Vorige week noemde ik het boek ‘Geluk voor kinderen’ van Leo Bormans al. Hierin wordt het stellen van doelen beschreven als één van de sleutels tot geluk.

Ook in het boekje ‘Geluk is D.O.M.’ van Patrick van Hees krijgt het stellen van Doelen uitgebreid aandacht. (De andere twee letters staan overigens voor Oplaadpunten en Mensen, daar kom ik in een ander bericht nog op terug).

Uit eigen ervaring weet ik dat het stellen van doelen en deze stap voor stap realiseren, kan bijdragen aan mijn geluk. Met de nadruk op kan.

Ik heb een haat-liefdeverhouding met doelen.

Liefde

Ik stel regelmatig doelen, en heb dat mijn hele leven – bewust of onbewust – gedaan. Dat heeft me ook veel gebracht. Zo heb ik mijn middelbare school goed afgemaakt en daarna drie studies afgerond. Ik heb mijn website live laten gaan afgelopen september en schrijf iedere week voor mijn blog. Ik rond over het algemeen mijn freelance opdrachten op tijd af volgens de afgesproken kwaliteitseisen.

Als ik vooruitgang zie richting het behalen van een doel, voel ik me voldaan over ieder stapje dat ik zet. Op deze manier draagt doelen stellen bij aan mijn geluk.

Haat

Maar aan de andere kant zijn er ook doelen die ik niet haal. Ik wil al jaren drie keer in de week minimaal een uur sporten en neem me dat ook steevast een aantal keer per jaar voor. Maar sinds de meiden er zijn, is me dat niet meer gelukt. Een doel als ‘geen chocola meer eten deze maand’ sterft na een week een stille dood. En al een tijdje wil ik een (werk)boek maken over ‘van druk naar geluk’, maar ook dat is er nog niet van gekomen.

Als ik niet voldoende vooruitgang boek of een doel niet haal, ben ik niet blij met mezelf. Dan heb ik het gevoel dat ik faal. En daar word ik niet gelukkig van.

Waarom halen we sommige doelen wel en andere niet?

Het lukt me dus niet om drie keer in de week een uur te sporten. Maar wat me wél lukt – inmiddels voor de vierde week op rij – is om zes uur ’s ochtends opstaan om onder andere te mediteren, te sporten en te lezen (mijn Miracle Morning). Mijn doel om dit 30 dagen vol te houden, ga ik zeker halen. En is mijn doel om er gewoon weer 30 dagen achteraan te plakken.

Blijkbaar is dit doel voor mij zó belangrijk en levert het mij zó veel op, dat het me veel minder moeite kost dan ik had verwacht. Daarnaast had ik bij aanvang het gevoel dat dit doel misschien ambitieus maar wél haalbaar was. En ik neem kleine stappen: ik focus me op één dag tegelijkertijd.

Hoe stellen we doelen waar we gelukkig van worden?

Maar hoe stellen we nou doelen waar we gelukkig van worden? Bij het stellen van doelen die mogelijk bijdragen aan ons geluk, helpt het om rekening te houden met het volgende:

1. Zorg ervoor dat het doel uit jezelf komt of past bij je interesses, je motivatie en je sterke eigenschappen. 

Zo waren de doelen die ik vroeger voor mijn werk stelde, eerder afkomstig uit externe bronnen, bijvoorbeeld mijn leidinggevende. Ik merkte dat ik ze wel braaf haalde, maar er niet gelukkig van werd. Maar van het zelf maken van mijn website zonder enige kennis van zaken, werd ik wél blij. Ondanks de vele hobbels. Want dit past bij mijn leergierigheid en bij mijn verlangen om van betekenis te zijn voor drukke moeders.

2. Kies verschillende soorten doelen en fixeer je niet te veel op één doel.

Je kunt doelen stellen voor de verschillende rollen die je vervult: dochter, moeder, ondernemer, vriendin. Je kunt grote doelen hebben (een boek schrijven) en kleine doelen (één keer in de twee weken een nieuw gerecht koken).

Je kunt doelen stellen die te maken hebben met je werk of doelen die puur gericht zijn op ontspanning en plezier. In het eerste ben ik redelijk bedreven, maar op het gebied van doelen puur gericht op plezier zie ik nog genoeg ruimte tot verbetering.

Let op: té veel doelen kunnen natuurlijk bijdragen aan een gevoel van nóg meer drukte en dat is nu juist niet de bedoeling. Experimenteer en kijk wat voor jou werkt. 

Een extra dimensie hebben doelen die niet alleen bijdragen aan jouw eigen geluk, maar ook aan dat van een ander. Wanneer je in staat bent om bij te dragen aan iemands geluk, zonder daarbij overigens het gevoel te hebben je op te offeren, zorgt dat ook voor een blij gevoel bij jezelf. Dubbel geluk dus!

3. Zorg dat je doel haalbaar is voor je gevoel. Deel grotere doelen op in subdoelen of maak een actieplan. 

Drie keer per week een uur naar de sportschool betekende dat ik iedere keer meer dan twee uur kwijt was. Dit was voor mijn gevoel niet haalbaar, ook omdat er ’s ochtends meestal geen ruimte was en ik ’s avonds nadat de meiden op bed lagen geen puf meer had. Maar iedere ochtend gedurende een kortere tijd bewegen, voelde en bleek wél haalbaar.

4. Schrijf je doelen op en formuleer ze concreet, positief en realistisch. 

Ik ben een groot voorstander van doelen opschrijven op een plek waar ik ze vaak zie, zoals mijn journal. Zo herinner ik mezelf steeds aan de richting die ik op wil gaan. Daarbij formuleer ik mijn doelen altijd positief, dus in termen van wat ik wél wil en niet in termen van wat ik niet meer wil. Overigens schrijf ik daar niet alleen mijn belangrijkste doelen op, maar ook mijn Core Desired Feelings en probeer ik mijn doelen daar zo veel mogelijk mee te verbinden).

Het stellen van realistische doelen helpt om teleurstelling in jezelf te voorkomen. Ik stel niet als doel om mijn Miracle Morning voor de rest van mijn leven vol te houden. Maar steeds 30 dagen, dat voelt realistisch. En daarbij sta ik mezelf toe om één dag per week te missen – wat overigens nog niet gebeurd is.

5. Allergisch voor doelen stellen? Je kunt ook een intentie formuleren of je richten op thema’s of focusgebieden.

Ik moest vroeger van mijn leidinggevende mijn werkdoelen op zo’n manier formuleren dat ze Specifiek, Meetbaar, Acceptabel, Realistisch en Tijdsgebonden (SMART) waren. Ik deed het altijd netjes, maar het voelde voor mij wat gekunsteld als ik voor iedere letter iets zinnigs ‘moest’ opschrijven. En ik ervoer dan ook lichte weerstand.

Nu geef ik mezelf de ruimte om mijn doelen te formuleren op zo’n manier dat het voor mij goed voelt. En soms formuleer ik voor een dag niet een specifiek en concreet doel, maar een intentie. Bijvoorbeeld de intentie om er een fijne dag van te maken met mijn meiden. Of om liefdevolle vriendelijkheid te beoefenen.

In plaats van specifieke doelen te formuleren, kun je thema’s of focusgebieden voor jezelf bepalen. Zo speel ik met het idee om in 2017 voor iedere maand een bepaald thema te kiezen waaraan ik aandacht wil besteden. Dat kan van alles zijn. Van thema’s gerelateerd aan werk, zoals bijvoorbeeld schrijven, list building en productiviteit, tot aan handlettering of creatieve ontwikkeling in het algemeen. Het leuke is: alles mag, want ik bepaal het helemaal zelf!

6. Vier successen, wees mild als je een doel niet haalt en geniet van de reis.

Ik ben slecht in het vieren van successen. Dat is iets waar ik mezelf regelmatig aan moet herinneren. Terwijl ik weet dat het zo belangrijk is. Mijn eigen gemaakte website was een mijlpaal. Maar er was een doosje heerlijke chocola, speciaal ter ere van de gelegenheid meegebracht door de Man, voor nodig om echt even stil te staan bij deze mijlpaal en mezelf te feliciteren.

Ik mag dan slecht zijn in het vieren van successen, maar ik geniet zeker van de reis. De website, deze blog – het is één groot avontuur waarbij ik blijf leren. Soms haal ik een doel niet. Dan kijk ik naar de oorzaken, evalueer ik of het doel wel echt bij me past en stel het doel eventueel bij.

Geluksdoelen stellen met je kinderen

Mijn mantra is: ‘Opvoeden is vóórleven’.  En dat geldt ook voor het al dan niet stellen van doelen. Als je zelf op zo’n manier doelen stelt dat die bijdragen aan je geluk, ben je daarin een voorbeeld voor je kind.

En afhankelijk van de leeftijd van je kind, kun je samen met je kind doelen stellen waar hij of zij gelukkig van wordt. Je kunt samen kijken naar wat bij je kind past en wat voor je kind haalbaar is.

Laat daarbij zoveel mogelijk uit je kind zelf komen door vragen te stellen. Wat wil je nog leren? Wat vind je leuk om te doen? Hoe vaak zou je dat willen doen? Gaat dat lukken, denk je? Hoe ga je ervoor zorgen dat je dit ook echt gaat doen? Wie kan je daarbij helpen?

Je kunt er een leuke activiteit van maken door een vel papier en een aantal stiften te pakken en (ook zelf) te tekenen of een mindmap te maken. Heeft je kind geen zin om het hier met jou over te hebben? Accepteer dit dan en zorg voor je eigen geluksdoelen.

Ook het lezen van de verhaaltjes uit eerder genoemd boek van Leo Bormans is een manier om spelenderwijs het gesprek aan te gaan met je kinderen. Dat kan al vanaf een jaar of vijf, zes.

Bij heel jonge kinderen kun je beginnen met benoemen van de intentie die je bij je kind ziet en het resultaat: “Je wilde de beker pakken en nou heb je hem in je handen.”  En daarnaast kun je observeren en benoemen waar je kind interesse in heeft of blij van wordt. Dit wordt dan de input voor jullie latere filosofische gesprekken over het stellen van geluksdoelen 🙂

Het gezamenlijke geluksdoel van Sterre en mij

Inmiddels hebben Sterre en ik samen een doel gesteld dat bijdraagt aan ons beider geluk: één keer in de twee weken kiest Sterre een gerecht uit, doen we boodschappen en gaan we samen koken. Dat doen we in het weekend wanneer we allebei rustig de tijd hebben.

Sterre zit op een Montessorischool en is dus gewend aan het stellen van doelen en het bijhouden van haar vooruitgang. Ik moet haar er alleen niet ’s ochtends vroeg mee lastig vallen.

 

Food for thought

Heb jij doelen? Voor je werk, maar ook puur ter ontspanning of plezier? Heb je doelen voor de verschillende rollen die je speelt? Vind je doelen stellen fijn of roept het weerstand bij je op? Of vind je het eigenlijk niet nodig omdat je toch wel komt waar je wilt zijn?