Home » Archieven voor juni 2017

Maand: juni 2017

bullet journal

Hoe ik mijn leven organiseer met mijn bullet journal

Sinds een paar maanden heb ik een nieuwe liefde. Mijn nieuwe liefde is er altijd voor me.  Hij helpt me als de dagelijkse drukte me dreigt onder te sneeuwen, maar ook bij het maken van toekomstplannen. Ik kan mijn nieuwe liefde compleet vormen naar mijn eigen wensen. Hij inspireert me en maakt me blij. Ik heb er zelfs mijn oude liefde voor ingeruild.

Liefdevol bedankt

Nee, het is niet de Man die ik heb ingeruild, voor het geval je dit nu denkt. Ik heb het over mijn oude agenda, die nu al een paar maanden ligt te verstoffen in een laatje. Mijn arme agenda van Danielle Laporte, die toch al heel dicht in de buurt kwam van mijn wensenlijstje qua organizer en inspirator, heb ik liefdevol bedankt en vervolgens – met toch wel wat pijn in mijn hart – afgedankt.

Bullet journal

Maar mijn nieuwe liefde kwam van zulke goede huize, dat ik hem gewoon niet kón negeren. Ik zag meteen de mogelijkheden en het geluk dat hij kon brengen. De orde, de inspiratie, de creativiteit, de rust.

Mijn nieuwe liefde heet ‘Bullet Journal’.

Het bullet journal systeem is uitgevonden door Ryder Carroll. Het woord ‘bullet’ verwijst naar de tekens, de bullets, die je voor opsommingen gebruikt.

Wat is een bullet journal?

Het bullet journal systeem (ook wel afgekort als BuJo) is in de basis een analoog systeem, een systeem met pen en papier, om je leven overzichtelijker én leuker te maken.

Je kunt je bullet journal zien als een soort ‘life organizer’ en notitie- of dagboek in één. Je kunt het zo simpel of zo gecompliceerd maken als je wilt. Er zijn mensen die hun bullet journal heel minimalistisch opzetten en mensen die er hele kunstwerken van maken.

Het fijne van een bullet journal is dat je hem helemaal kunt aanpassen aan je eigen wensen.

Zo heb ik bijvoorbeeld nergens meer losse papiertjes of aantekeningen rondslingeren, want alles staat in mijn bullet journal.

Waar bestaat een bullet journal uit?

Een bullet journal kan bestaan uit de volgende elementen of modules:

1. Een index of inhoudsopgave zodat je makkelijk kunt terugvinden waar alles staat in je bullet journal.

2. ‘Agenda-achtige’ modules:

  • Een jaaroverzicht (future log)
  • Maandoverzichten (monthly logs)
  • Weekoverzichten (weekly logs)
  • Daily logs, hierin staan je taken, afspraken, ideeën en notities voor die dag.
Bullet journal weekly log or spread
Weekly log in mijn bullet journal

3. Collecties

Collecties bevatten informatie over een bepaald onderwerp. Voorbeelden van collecties zijn lijstjes van films die je hebt gezien, boeken die je hebt gelezen, leuke koffietentjes waar je nog naar toe wilt, of je voortgang om je spaardoel te bereiken.

Maar je kunt ook inspirerende citaten opnemen, een overzicht van de projecten waar je aan werkt, je doelen voor het jaar en een ‘mastertakenlijst’.

4. Trackers

Ook populair in de bullet journal community (ja, er is een hele community!) zijn trackers. Met een tracker kun je dagelijks bepaalde gewoonten of doelen die je belangrijk vindt bijhouden. Bijvoorbeeld hoe vaak je hebt gesport, hoe vaak je hebt gelezen of gemediteerd. Maar je kunt ook je stemming bijhouden of hoeveel glazen water je die dag hebt gedronken.

Wat heb je nodig?

Het enige dat je nodig hebt om een bullet journal te beginnen, is een notitieboek en een pen. Ik gebruik zelf een zogenaamd ‘dotted’ notitieboek, een notitieboek met puntjes. Dit maakt het makkelijk om rechte lijnen te trekken, maar ik kan er ook in tekenen als ik wil.

Bullet journal daily
Ik vind het leuk om foto’s in te plakken en te tekenen, maar dat hoeft natuurlijk niet.

Hou je van kleurtjes of wil je je creatief gezien uitleven in je bullet journal, dan is dat natuurlijk ook mogelijk. Gebruik gekleurde stiften, gebruik handlettering en stickers of plak foto’s in als herinnering aan mooie momenten.

Hoe werkt het?

De basis van bullet journalen is ‘snel loggen’: voor je taken, notities of afspraken gebruik je aparte tekentjes (bullets). Bijvoorbeeld een klein dicht rondje voor een taak, een open rondje voor een afspraak en een liggend streepje voor een notitie. Vóór in je bullet journal neem je dan een legenda op. Wanneer je een taak hebt volbracht, zet je een kruisje door de bullet.

Een ander principe is het ‘migreren’ van taken die je nog niet gedaan hebt naar een volgende dag, week of maand. Je maakt dan van de bullet een pijltje.

Rust en geluk in de drukte

Klinkt het je allemaal wat ingewikkeld in de oren? Het valt echt mee! In het begin moest ik even wennen, maar toen ik het bullet journal systeem eenmaal doorhad, was ik compleet verkocht. Juist omdat ik het helemaal aan mijn eigen behoeften kan aanpassen.

Daarnaast geeft het checken en bijwerken van mijn bullet journal ’s avonds en ’s ochtends mij een gevoel van rust en overzicht over mijn leven. En het maken van kleine tekeningetjes werkt voor mij ontspannend en meditatief.

Wil je het zelf eens proberen?

Wil je het eens proberen? Begin dan met het instructiefilmpje (zie onder) van bedenker Ryder Carroll. Zorg eerst dat je de basis onder de knie hebt. En dan kun je naar hartenlust experimenteren en variëren. Laat je daarbij niet ontmoedigen door alle schitterende foto’s die je ziet op Instagram en Pinterest. Het gaat erom dat je doet wat voor jou werkt.

Het is de bedoeling dat een bullet journal je leven overzichtelijker, lichter en – bij voorkeur  – leuker maakt; het moet je leven niet ingewikkelder maken!

Als dat wel zo is, dan heb je het systeem misschien nog niet voldoende naar je hand gezet of is het toch niet helemaal ‘je ding’.

Instructiefilmpje en inspiratiebronnen

Er zijn talloze instructiefilmpjes en inspiratiebronnen te vinden over bullet journaling. Hier een paar van mijn favorieten:

  • Hieronder het 4-minuten durende instructiefilmpje van bedenker Ryder Carroll over hoe je je bullet journal opzet (in het Engels met Nederlandse ondertiteling). Meer informatie vind je op bulletjournal.com.
  • Heb je liever een papieren handleiding? Dan is het boek ‘Bullet journal, de handleiding. Organiseer je leven’ van Kelly Deriemaeker inspirerend.
  • Wil je creatieve inspiratie en instructie in één? Zoek dan op Youtube op Boho Berry bullet journal. Kara Benz van Boho Berry laat iedere maand zien hoe ze haar monthly log opzet of bijvoorbeeld een stemmingstracker maakt in de vorm van een mandala. Voor de creatievelingen onder ons…
  • Wil je weten wat er allemaal mogelijk is qua layout? Zoek op instagram op #bulletjournal of #bujo en op Pinterest op bullet journal of bujo en laat je inspireren.

Veel plezier!

me-time

Me-time: wat betekent het voor jou? En heb je er genoeg van?

Misschien kwam het doordat ik net een stukje had geschreven waarbij ik een afbeelding van een strijkijzer had geplaatst. Maar ineens viel mijn oog op een huishoudelijke advertentie in Flow Magazine.

In de paginagrote advertentie was een witte strijkplank te zien met zwarte stippen. Op de strijkplank stond een grote roze cirkel met daarin de woorden ‘Spot happiness around you’.

Links boven in de advertentie stond in dikgedrukte hoofdletters: LOVE ME TIME.

Tot zover kon ik me wel vinden in de boodschap van deze advertentie.

Klein en groot geluk

Door te focussen op wat er al is aan klein en groot geluk (‘Spot happiness around you’) wordt het leven zo veel fijner.

Een mooie bloem, de zon op mijn huid, Lenthe die hele verhalen verzint terwijl ze aan het spelen is, Sterre die giechelt met haar atletiekvriendinnen. Een mooi gesprek met een vriend(in), een onverwacht vrij uurtje, Flow Magazine die op de mat ligt.

Er is genoeg klein en groot geluk om me heen, als ik er maar aandacht voor heb.

Voorstander van me-time

Ook ben ik een voorstander van tijd nemen voor jezelf, van me-time. Zoals ik regelmatig verkondig aan gestreste moeders (en mezelf) is tijd nemen voor jezelf niet egoïstisch, maar broodnodig.

Want daarmee doe je niet alleen jezelf een plezier, uiteindelijk is het ook voor je dierbaren belangrijk dat je voldoende kunt opladen.

Tot zover kon ik me dus wel vinden in de boodschap van de advertentie. Maar de zin die ik vervolgens las, bracht me in verwarring.

Strijken!

Onder de grote kop LOVE ME TIME stond in iets kleinere letters – en nou komt het – ‘Neem wat tijd voor jezelf en strijk!’ (merk ook het dwingende uitroepteken op).

Even dacht ik dat ik het verkeerd gelezen had. Maar ook bij de tweede lezing bleven de woorden hetzelfde.

Verbaasd fronste ik de wenkbrauwen. De combinatie ‘tijd voor jezelf nemen’ en ‘strijken’ is voor mij een totaal onlogische. Ik vind strijken een onnodige en stressvolle bezigheid die alleen maar tijd wegneemt van wat ik écht leuk of belangrijk vind.

Strijkplank, me-time

Geen maatstaf

Ik strijk dus ook nooit. Met als gevolg dat ik geen kleren koop die gestreken moeten worden. Het enige bloesje dat wel een strijkbeurt nodig heeft alvorens ik het met goed fatsoen kan dragen, heb ik nooit aan.

Maar ik weet ook dat ik mezelf niet als maatstaf of norm kan nemen. Dat er in heel veel gezinnen gewoon gestreken wordt. Dus ik besloot mijn lieve schoonzus te bellen. Zij heeft vier kinderen en een navenante berg strijkgoed.

Spic en span

Mijn schoonzus is van het type oermoeder en domestic goddess in één. Haar huis ziet er altijd spic en span uit, net als zijzelf én haar kinderen die ook nog eens aardig en welopgevoed zijn. En dit krijgt ze allemaal voor elkaar naast haar werk in een kinderdagverblijf. (Niet dat het vanzelf gaat, overigens, het vergt een hoop energie!)

Na een lang gesprek over allerlei andere zaken, vertelde ik haar over mijn verbazing toen ik de strijkplankadvertentie zag. Ik vroeg haar wat zij van strijken vond. ‘Ik vind strijken ontspannend, het is voor mij echt me-time’, zei ze enthousiast.

Geen talent voor huishouden

Ik deelde mijn eigen standpunt met haar over strijken.

“Ja, maar jij wist niet eens dat je een nieuwe stofzuiger had,” wees ze me fijntjes op mijn gebrek aan interesse en talent voor het huishouden.

Dit moest ik beschaamd beamen. Hoewel mijn domestic goddess van een schoonzus deze bekentenis had onthouden, was ik allang vergeten dat ik ooit aan haar had durven vertellen dat ik niet wist dat de oude stofzuiger was vervangen.

(Ter verdediging: de personen die het móesten weten – qua afgesproken taakverdeling –  wisten overigens wél van de nieuwe stofzuiger.)

Wat me-time voor mij betekent

Het is duidelijk dat mijn schoonzus en ik een andere invulling geven aan me-time. Voor mij betekent me-time bijvoorbeeld een boek lezen op de bank, schrijven of tekenen, een latte macchiato drinken in een leuk koffietentje, mediteren, of met een vriend of vriendin lunchen.

Strijken komt in de verste verte niet op dat lijstje voor. Maar gelukkig zijn we allemaal anders en hebben we allemaal onze eigen invulling van me-time. Wat voor de één klinkt als een nachtmerrie (een halve marathon rennen om maar wat te noemen), betekent ontspanning voor de ander.

Waar het om gaat, is dit: wat me-time ook voor jou betekent, zorg dat je er voldoende van hebt! (merk ook het dwingende uitroepteken op) 🙂

(Denk je dat je geen tijd hebt voor me-time, maar vind je het wel een prioriteit? Lees dan de blogpost ‘Hoe je tijd maakt voor jouw prioriteiten‘. En hier vind je de rechtstreekse link naar de TED Talk van time management expert Laura Vanderkam waarnaar ik verwijs in de blogpost).

Food for thought

Wat versta jij onder me-time? Wat doe – of laat – je dan het liefst?  En heb je genoeg me-time? Of wordt jouw me-time vaak bedolven onder de dagelijkse drukte? Wat zou je daar aan kunnen doen?

Hoe loslaten voor meer rust zorgt

Hoe loslaten uiteindelijk voor meer rust zorgt

In een artikel las ik laatst dat we niet alleen dénken dat we het de laatste jaren drukker hebben gekregen. Het ís ook zo. Voor vrouwen althans.

Want waar vrouwen in het verleden vaak niet buitenshuis werkten, doen ze dit sinds een aantal decennia wel. Daarbij nemen ze nog steeds een groter deel van de opvoeding en het huishouden voor hun rekening dan mannen die in een vergelijkbare werksituatie verkeren.

Vrouwen voelen zich vaak ook verantwoordelijker voor het huishouden en de opvoeding, en kunnen dit lastiger loslaten dan mannen.

Geen last van

Daar heb ik geen last van. Ik laat het huishouden, het klaarleggen van de kleren voor Lenthe en het maken van speelafspraakjes zonder enig probleem over aan de Man. Dat geldt ook voor het vergezellen van de meiden naar de halfjaarlijkse tandartsafspraak, het kopen van schoenen voor de meiden of verjaardagscadeautjes voor hun vriendinnetjes.

Maar van nature ben ik niet iemand die de verantwoordelijkheid snel op een ander afschuift, tenzij de verantwoordelijkheid daar ook echt hoort. En ik was een serieus en zorgelijk kind, en daarbij ook nog eens grote perfectionist die graag de controle wilde houden.

De controle uit handen geven

Maar tegen mijn eigen verwachting in kan ik dus heel makkelijk dingen aan de Man overlaten. Dat is eigenlijk al zo vanaf de geboorte van Sterre, onze oudste. En dat maakt het leven een stuk eenvoudiger. En mijn hoofd een stuk rustiger (meestal dan).

Hoe komt het dat ik bepaalde dingen zo makkelijk kan overlaten aan de Man? 

Na de problematische geboorte van Sterre heb ik nog ongeveer een week op bed gelegen, eerst in het ziekenhuis en later in de woonkamer. De Man heeft Sterre voor het eerst in bad gedaan, haar aangekleed, haar gevoed. Ik móest wel loslaten. Vanuit mijn bed keek ik toe en zag met hoeveel liefde en geduld hij Sterre verzorgde.

Doordat ik toen geen keuze had, heb ik geleerd dat loslaten – de controle uit handen geven – niet het einde van de wereld betekent. Zelfs niet als het betrekking heeft op het allerdierbaarste in je leven.

Perfectionisme loslaten

De controle uit handen geven betekent ook dat dingen soms niet precies gaan zoals ik zou willen. Gelukkig zit mijn ‘perfectionista’ niet meer achter het stuur van het minibusje met al mijn subpersoonlijkheden. Tegenwoordig vertoeft ze meestal ergens op de achterbank.

Mijn perfectionista heeft niet langer het hoogste woord. Ze mag af en toe wat zeggen, ze mag input leveren, maar ík bestuur mijn leven en bepaal de richting. Ík kies wat bruikbaar is van wat ze zegt en wat niet.

Geen commentaar leveren

Bepaalde zaken overlaten aan de Man betekent ook dat ik geen (oké dan: zo min mogelijk) commentaar lever.  Dat ik accepteer dat er meer wegen naar Rome leiden, waarbij mijn weg niet altijd de beste is.

Dus als Lenthe een door de Man bij elkaar gezochte kledingcombinatie aanheeft waarbij mijn perfectionista haar wenkbrauwen optrekt, besluit ík om mijn mond te houden. Want hoe belangrijk is het nou helemaal?

Als het aanrecht ’s avonds nog vol vaat staat, kan ik boos mompelend en met veel lawaai de vaatwasmachine inruimen, zoals ik vroeger wel eens deed. Maar ik kan ook de boel de boel laten – morgen weer een dag.

Óf ik kan ervoor kiezen om de vaatwasser met liefde in te ruimen, dankbaar dat de Man al zoveel doet in het huishouden en met de meiden.

Wij weten (niet altijd) wat het beste is

Wij – vrouwen – voelen ons vaak verantwoordelijker voor het huishouden en de kinderen dan onze (mannelijke) partners, zelfs als we daarnaast nog een (veeleisende) baan hebben. Ook willen we graag dat bepaalde dingen gebeuren zoals wij het willen.

Want stiekem vinden we toch dat, als het op de kinderen aankomt, wij het beste weten wat goed voor ze is.

Maar hoe zou het zijn om de controle wat meer los te laten? Om erop te vertrouwen dat je partner – als je een partner hebt – ook prima in staat is om bepaalde verantwoordelijkheden en taken over te nemen? Zelfs al doet hij (of zij) het anders dan jij?

Hoeveel extra ruimte en rust zou dat geven?

Wat mij rust geeft

Mij geeft het in ieder geval rust en ruimte dat ik bepaalde verantwoordelijkheden voor wat betreft de meiden en het huishouden aan de Man overlaat. Ook de acceptatie dat zijn manier niet altijd de mijne is, geeft me rust.

En het besluit om geen commentaar te leveren waar het niet absoluut noodzakelijk is (en dat is het bijna nooit), maakt het leven een stuk eenvoudiger.  Al moet ik me heel af en toe wel eens verbijten.

Food for thought

Kun jij makkelijk loslaten waar het je kinderen of het huishouden betreft? Of bestuurt je perfectionista je leven op deze vlakken? Vertrouw jij je partner voldoende om bepaalde verantwoordelijkheden aan hem (of haar) over te laten?

Hoe overleef ik de klassenborrel

Hoe overleef ik…de klassenborrel? 3 tips voor relatieve introverten zoals ik

De Man had in een vlaag van verstandsverbijstering aangeboden om de jaarlijkse klassenborrel – die normaal gesproken plaatsvindt in een café – bij ons thuis te houden. In eenzelfde vlaag van verstandsverbijstering (of ik had gewoon niet goed geluisterd toen de Man het onderwerp aansneed) had ik toegestemd.

Lichte paniek

Nu moet ik misschien even iets uitleggen aan degenen die spontaan zeggen: ‘Leuk toch, zo’n klassenborrel bij je thuis?!’  Ik ben namelijk een relatieve introvert.

Bij mij uit zich dat in een meer dan gemiddelde behoefte aan alleen zijn en een lichte paniek wanneer er deelgenomen moet worden aan groepsactiviteiten. Laat staan dat die groepsactiviteiten bij mij thuis plaatsvinden met mensen die ik nauwelijks ken.

Één-op-één contact

Nee, geef mij maar één-op-één contact. Dan kan ik mijn onverdeelde aandacht geven aan de persoon die bij me is, wat vaak leidt tot meer diepgang en minder verschillende prikkels. Daardoor blijft het rustiger in mijn hoofd.

Heel soms heb ik visioenen van lange houten tafels in de zomerzon met veel vrienden. Maar feit blijft gewoon dat ik me prettiger voel bij een één-op-één gesprek of alleen met een boek op de bank.

Huh?!

Op de dag voor de borrel was ik druk aan het werk toen mijn telefoon ineens trilde. Het was een appje van de klassenmoeder naar alle ouders. Dat er een scherm geregeld zou worden voor de voetballiefhebbers tijdens de borrel bij ons thuis. Huh?!

Gealarmeerd belde ik de Man. ‘ Weet jij iets van een scherm?’ vroeg ik. De Man wist er inderdaad van af: hij zou een groot scherm van de buren lenen. Ajax speelde namelijk in de finale van de Europacup. Grote voetbalfan als ik ben, was dit mij totaal ontgaan (of ik was het gemakshalve vergeten), maar dat verklaarde de zaak.

Geen geluid

Op de dag van de borrel zelf werkte ik thuis. Geamuseerd keek ik toe hoe de Man – die over het algemeen erg handig is – meer dan een uur nodig had om geluid uit het scherm te krijgen.

Ik bewonderde zijn geduld maar vroeg me wel af waarom hij na een kwartier prutsen de buren niet om hulp had gevraagd. Uiteraard zei ik dit niet hardop. Het moest wel gezellig blijven.

Mannen en vrouwen gescheiden

Iets na de afgesproken tijd ging de bel en lieten de meiden – die later mochten opblijven voor deze speciale gelegenheid – de eerste gasten binnen.

Even leek de klassenborrel op een sociale bijeenkomst uit de jaren vóór de eerste feministische golf. Op een enkeling na bevonden de mannen zich in de ene ruimte, de kamer met – hoe kan het ook anders – het grote scherm. De vrouwen bevonden zich in een andere ruimte, grenzend aan de tuin.

Maar na de voetbalwedstrijd (die overigens door Ajax werd verloren) vonden we elkaar weer in de woonkamer, waar we met een kleiner groepje tot middernacht praatten.

Hoe je – als relatieve introvert – de klassenborrel overleeft

Tot mijn verbazing was ik gedurende de hele avond relaxed en had ik het echt naar mijn zin met mensen die ik nauwelijks kende. Maar nog verbazingwekkender: het had me ook bijna geen energie gekost.

Beschouw jij jezelf ook als een relatieve introvert en zijn sociale groepsbijeenkomsten niet helemaal jouw ‘ding’? Hier is wat kan helpen:

  1. Zoek een of twee mensen uit met wie je wilt praten.

    Zo creëer je een-op-een contact. Ik had op het balkon even apart gepraat met een moeder met wie ik eerder tijdens een schoolreisje had gesproken. Later in de keuken praatte ik met een vader die ik nog niet kende en dat leverde interessante nieuwe inzichten op over het verkeer in Amsterdam (eerder schreef ik een blogpost over anders omgaan met je ergernis – mijn grootste ergernis is het verkeer tijdens spitsuur).

  2. Trek je (even) terug als alle prikkels je teveel worden.

    Kun je je even in een andere ruimte terugtrekken, naar buiten lopen of desnoods naar de wc gaan? En als de groepsactiviteit niet bij jou thuis plaatsvindt, kun je er ook gewoon voor kiezen om (vroeger) naar huis te gaan. Vaak zitten onze eigen gedachten ons hierbij het meest in de weg: gedachten over wat anderen mogelijk van ons vinden als we vroeger weggaan of als we ons terugtrekken. Maar trouw zijn aan jezelf is zo veel belangrijker dan wat anderen van je vinden en leidt uiteindelijk tot meer geluk!

  3. Verdeel de taken

    Kun je de taken verdelen tussen een paar mensen? En zorgen dat jij de taken op je neemt waar jij je het prettigst bij voelt? Omdat de Man veel meer thuis is dan ik, maakte hij schoon en regelde hij het scherm. De klassenmoeder had de andere ouders gevraagd om zelf iets te eten of te drinken mee te nemen. Ik ontving de gasten bij binnenkomst, schonk het eerste drankje voor hen en verkondigde daarbij dat het daarna zelfbediening was. Ik hoefde dus niet iedereen in de gaten te houden en rond te rennen met drank.

En zo werd het voor mij een fijne, relaxte avond. ‘Zou ik me dan voortaan toch als een vis in het water voelen in groepen?’, vroeg ik me af. Zouden die sporadische visioenen van lange tafels met veel mensen dan toch een toekomstvoorspellende waarde hebben?

Luidkeels lallend en zwalkend

Terwijl we de laatste gasten uitlieten rond middernacht, kwam er een enorme schare Ajaxsupporters luidkeels lallend en zwalkend voorbij, gevolgd door een aantal ME busjes.

En ik wist meteen waarom ik ook alweer een hekel had aan grote groepen. 🙂

Food for thought

Waar zit jij op de schaal van extravert – introvert? Hoe uit zich dat bij jou? Vind je het heerlijk om in (grote) groepen te verkeren en deel te nemen aan sociale activiteiten of ze te organiseren? Of laat je dat liever aan anderen over? En als je aan de introverte kant van de schaal zit, hoe blijf je trouw aan jezelf in een wereld waarbij extraversie soms de norm lijkt te zijn?