Home » Archieven voor augustus 2017

Maand: augustus 2017

Wat ik leer van mijn jongste dochter over tevredenheid

Een wijze les van mijn tevreden dochter

Het is 10 uur ’s ochtends. De Man en Sterre zijn koffie gaan drinken bij het zwembad. Lenthe komt slaapdronken het terras bij ons huisje op gelopen. Ze gaat zitten in de stoel tegenover me en begint aan het mierzoete Spaanse broodje met poedersuiker dat ik voor haar uit het zakje haal. Ach ja, het is vakantie.

Welk land past beter bij je bui?

‘Mam,’ begint Lenthe, ondertussen kauwend op het broodje. ‘Als jij een dag in een ander land op vakantie zou mogen zijn, welk land zou dat dan zijn?’ Ik denk even na. Ik twijfel tussen Amerika (New York) en Indonesië (Bali). Lenthe besluit me te helpen: ‘Je kan kijken welk land beter bij je bui past’. ‘Dan kies ik nu voor Bali in Indonesië’ antwoord ik haar. Want ik ben in een eiland-achtige bui. Ze lijkt tevreden met het antwoord.

Andere moeders helpen

‘Mam,’ gaat Lenthe verder, ‘wat zou jij voor werk doen als je alles kan kiezen?’

Zonder nadenken rolt het antwoord uit mijn mond: ‘Ik zou boeken schrijven die andere moeders helpen’. Ik ben er zelf even stil van. Ik vind het nogal een statement, een boek willen schrijven. Mijn hersenen gaan meteen in overdrive. Want hoe dan? Wat dan precies? En er zijn toch al genoeg boeken die andere mensen helpen, wat heb ik nog toe te voegen?’

Zonder twijfel of bravoure

Maar ik roep de wervelwind aan gedachten een halt toe en richt mijn aandacht weer op Lenthe en ons gesprek. ‘En jij, wat voor werk wil jij later doen?’ vraag ik aan haar.

‘Ik wil ook iets doen met mensen helpen. Ik ben heel tevreden met mezelf en dan kan ik andere mensen helpen ook tevreden met zichzelf te zijn.’

Ze zegt het zonder twijfel, maar ook zonder bravoure, alsof het volslagen logisch is, alsof het een uitgemaakte zaak is. Mijn jongste dochter van net 7 jaar.

Zaken van de zonnige kant zien

En voor haar is het ook logisch. Ze heeft de kwaliteit om zaken – en zichzelf – van de zonnige kant te zien. Positief, maar realistisch. Ze weet wat ze al wel en nog niet zo goed kan. En wat ze nog niet zo goed kan en en wel wil kunnen, dat oefent ze. Zonder zich uit het veld te laten slaan. Op school is het duidelijk dat ze anderen graag helpt, maar ook prima voor zichzelf opkomt en om hulp kan vragen. Voor Lenthe is het logisch dat ze tevreden met zichzelf is.

Niet als excuus

‘Ik ben tevreden met mezelf’. Hoe vaak zeggen we dat tegen onszelf? Of over onszelf tegen anderen?

Niet ter bescherming van ons ego, niet om onszelf op te pompen of om onszelf beter voor te doen dan we zijn. Niet als excuus om te stoppen met groeien, want we zijn allemaal een werk in uitvoering. Maar gewoon als constatering, als erkenning dat je in de basis oké bent. Dat je er mag zijn.

Tevreden met jezelf

Wat zou het doen voor ons geluksgevoel als we vaker tevreden zouden zijn met onszelf?

Als we zouden erkennen dat we de moeite waard zijn, dat we doen wat we kunnen met de middelen die we hebben in de tijd die we hebben. Als we zouden erkennen dat we ook maar mensen zijn. En als we meer aandacht zouden besteden aan wat wel goed gaat dan aan wat (nog) niet goed gaat.

Wat zou het doen met ons geluksgevoel als we open naar onszelf kunnen kijken en – met erkenning van waar we nog in kunnen groeien – durven zeggen: ‘Ik ben tevreden met mezelf’?

Food for thought

Ben jij tevreden met wie je bent? Kun je zien dat je doet wat in jouw vermogen ligt, met de middelen en de tijd die je hebt en kun je daar – in de basis – tevreden mee zijn? Of let je meer op de dingen die je (nog) niet zo goed afgaan of die je niet leuk vindt aan jezelf? Hoe zou een andere blik op jezelf kunnen bijdragen aan jouw geluksgevoel?

De naakte waarheid over mijn vakantie

Net als vorig jaar had ik ook dit jaar goede voornemens voor de vakantie. Ik had me namelijk voorgenomen om tijdens mijn vakantie mijn ochtendroutine (mijn Miracle Morning) vol te houden.

Ik zou op tijd naar bed gaan en dan vroeg opstaan. Niet per se om 6:00, maar zo rond 7.00. Dan zou ik sporten, mediteren, schrijven, een gezond ontbijt eten en in een interessant boek lezen.

De werkelijkheid

De werkelijkheid ziet er ongeveer zo uit:

Door de hitte val ik pas rond een uur of twee, drie ’s nachts in slaap, want het koelt nauwelijks af.

Na een paar onrustige uren word ik rond half 7 wakker van de Man die zijn (bijna) dagelijkse ronde gaat rennen hier op Menorca.

Even overweeg ik om ook op te staan, maar de meiden liggen nog te slapen. En ik ben nog niet klaar voor de dag. Dus ik blijf nog even liggen.

Chocoladecroissants

Als ik weer wakker word, is het inmiddels na negenen. Toch nog een paar uurtjes geslapen, fijn! Het is alweer (of nog steeds) te warm om iets actiefs te doen, dus het sporten laat ik achterwege.

De Man is inmiddels terug van zijn rondje rennen (hij wel) met het ontbijt en de meiden worden ook langzaam wakker. Het ontbijt bestaat – dagelijks – uit chocoladecroissants. Heel gezond.

En dan maken we ons op om naar het zwembad of het strand te gaan, als we niet ‘op excursie’ gaan.

In het zwembad doe ik een halfhartige poging tot het zwemmen van 20 baantjes, maar daar krijg ik hoofdpijn van in de hete zon.

Dus ik kruip onder de parasol met een lekker boek of gooi wat over met een bal in het water met de meiden.

Sterre en Lenthe

Is het erg?

Ik had mezelf voorgenomen om mijn Miracle Morning vol te houden tijdens de vakantie. Maar eigenlijk had ik beter moeten weten. Want vorig jaar had ik hetzelfde voornemen en ook toen is er (bijna) niets van terecht gekomen.

De vraag is: is het erg?

Is het erg dat ik op vakantie mijn ochtendroutine (tijdelijk) laat voor wat het is? Is het erg dat ik tijdens mijn vakantie verander in een luiaard die het liefst languit op een ligbed bij het zwembad of op de bank ligt te lezen?

En is dat niet juist wat ‘van druk naar geluk’ inhoudt? Even lekker niets doen? Een moment voor jezelf creëren (of in dit geval heel veel momenten)?

Het gevoel niets te moeten en het gebrek aan deadlines is natuurlijk heel fijn. De zeeën van tijd met mijn gezin zonder de gebruikelijk ‘ochtendterreur’ waarbij iedereen op tijd en bij voorkeur gevoed en aangekleed de deur uit moet, waardeer ik ook zeer.

En ik heb geen 1001 dingen om rekening mee te houden. De grootste belissingen die we nemen gaan over de vraag wat we gaan doen (strand, zwembad, excursie) en wat we zullen eten ’s avonds. Tot zover allemaal positief zou je zeggen.

Niet gelukkig van nietsdoen

Maar: ik word niet heel gelukkig van weken ‘nietsdoen’. Natuurlijk geniet ik met volle teugen van de tijd met mijn gezin en van alle lekkere luchtige boeken die ik door het jaar heen niet lees.

Maar ik ben een rasechte ‘learner’ en ‘achiever’ volgens een test die ik de afgelopen jaren een aantal keren heb gedaan.

Met voldoening de dag afsluiten

Dit betekent voor mij het volgende:

Om de dag met voldoening af te sluiten wil ik het gevoel hebben dat ik iets heb geleerd of ‘bereikt’.

Vandaar dat er tussen mijn ‘beach reads’ bijvoorbeeld ook een boek zit dat gaat over de invloed van een fixed mindset of een growth mindset op ons ons leven.

En vandaar dat ik deze blogpost schrijf bij het zwembad.  Terwijl ik mezelf 3 weken ‘vrij’ had gegeven. Want door dit op te schrijven ‘leer’ ik zelf ook weer. En heb ik het gevoel dat ik iets van betekenis gedaan heb vandaag.

Doen wat aan je ‘trekt’

Dus om terug te komen op de vraag: is het erg dat mijn ochtendroutine tijdens deze drie weken grotendeels in het water valt?

Nee, het is niet erg. Zolang ik er echt vrede mee kan hebben en mezelf geen verwijten maak.

Zolang ik weet dat ik – eenmaal thuis – mijn ochtendroutine weer oppak.

En zolang ik luister naar de wensen van mijn interne ‘learner’ en ‘achiever. Waarbij ik doe wat aan me ‘trekt’ en de rest lekker laat liggen.

Want daar word ik – naast het creëren van voldoende rustmomenten – wel gelukkig van.

Food for thought and action

Wat betekent ‘van druk naar geluk’ (of ‘geluk in de drukte’) voor jou wanneer je vakantie hebt?  Is er iets wat dan aan je ‘trekt’? Wat doe of laat je dan?