Home » Archieven voor december 2017

Maand: december 2017

Hoogtepunten en dieptepunten van 2017

Mijn hoogtepunten en dieptepunten van 2017

‘Kijk, mama,’ onderbreekt Lenthe mijn gemijmer. Ze wijst op de ballon in haar handen. Ze heeft honderden gekleurde papiersnippers geknipt, op sommige daarvan een letter geschreven en ze bijna allemaal in een ballon gepropt voor een nog geheim kerstproject. Iets met de ballon doorprikken en dan ‘whoosh!’, allemaal letterconfetti.

Stoffer en blik

Ik glimlach en onderdruk de neiging om iets op te merken over stoffer en blik en dan – ‘whoosh!’ – alle confetti meteen  de prullenbak in. In plaats daarvan help ik haar mee de laatste papiersnippers in de ballon te proppen.

Mijn jongste kijkt uit naar de feestdagen. Ze vindt de decembermaand, naast de zomervakantie, de leukste tijd van het jaar. Het is voor haar de tijd van kerststerren knutselen, lichtjes ophangen, gezellig samenzijn – en speciale kerstprojecten te verzinnen, die bij voorkeur een hoop rommel geven.

Terugblikken en vooruitkijken

Voor mij is december een periode om terug te blikken op het afgelopen jaar en vooruit te kijken naar het nieuwe jaar.

Wat heb ik afgelopen jaar gedaan en bereikt, en wat niet? Wat waren mijn hoogtepunten en mijn dieptepunten? Hoe ben ik gegroeid en wat heb ik geleerd? Waar heb ik van genoten en wat had ik liever niet meegemaakt?

Hoe heb ik mijn tijd verdeeld? Heb ik voldoende aandacht besteed aan mijn gezin, aan mijn hobby’s en aan andere zaken die voor mij belangrijk zijn? En heb ik genoeg gelachen, gelezen, vrienden en films gezien? Heb ik genoeg getekend, geschreven, en andere leuke dingen gedaan?

Mijn hoogtepunten van 2017

Naarmate ik ouder word, lijken de weken, maanden en jaren – ‘whoosh!’- steeds sneller voorbij te gaan. En daarom vind ik het fijn om stil te staan bij alles wat ik beleefd en bereikt heb. Mijn bulletjournals (en vroeger mijn agenda’s) zijn daarbij een handig hulpmiddel.

Een greep uit mijn hoogtepunten:

  • Overnachten in de Efteling, en dan vooral de tranen van blijdschap in de ogen van mijn oudste (als ik eraan terugdenk, ontroert het me nog altijd).Sterre, Lenthe en Sascha in de Efteling
  • Een briefje van Lenthe van bijna een jaar geleden dat ik in mijn bulletjournal heb geplakt: ‘Sasa ik wens jou un gulukug niew jaar’. (Normaal noemt Lenthe me mama, maar als ze me briefjes schrijft, gebruikt ze vaak mijn voornaam.)
  • Kerstcircus in Carré in januari, terwijl ik helemaal niet van circus houd. Vooral het enthousiasme van de meiden maakte het tot een hoogtepunt.
  • High tea in het Amstel Hotel ter gelegenheid van de tachtigste verjaardag van mijn tante en de zeventigste verjaardag van mijn moeder.High tea in het Amstel Hotel
  • Lunchen en bijpraten met een lieve vriendin aan het strand in Kijkduin op een onverwacht mooie dag.
  • De vele latte’s bij de Ysbreeker, waar ik vaak mijn blogposten schrijf. Dat is iedere week voor mij weer een rustpunt.

bullet journal en latte

  • In oktober met de ouders van een vriendin die over waren uit Amerika anderhalf uur lang door de grachten in Amsterdam varen bij schitterend weer.

Het jaar dat…

2017 was het jaar dat ik – met uitzondering van een aantal weken tijdens de grote vakantie – iedere week een blogpost heb geschreven. En daar ben ik best trots op.

Het was ook het jaar dat ik ‘bulletjournaling‘ heb ontdekt; voor mij dé manier om planning te combineren met lijstjes, tekeningetjes, samenvattingen van boeken en handlettering. En daar word ik heel gelukkig van.

(Nieuwsgierig? Op mijn openbare instagramaccount bulletjournal_sascha post ik foto’s van mijn bulletjournal).

En in 2017 heb ik een belangrijk besluit genomen: ik ben gestopt met mijn werk als kindertherapeut, omdat ik voelde dat dat niet meer het juiste pad voor mij was.

Hoewel de keuze voor mij duidelijk was, vond ik het nog best spannend. Want ik sloot daarbij een mogelijke inkomstenstroom af. En als zelfstandige en enige kostwinner in het gezin is dat natuurlijk een risico. Maar ik heb er nog geen moment spijt van gehad.

Mijn dieptepunten

Maar het was niet alleen maar rozengeur en maneschijn.

2017 was het jaar dat mijn oma van 99 overleed, net voordat ze 100 zou worden. Ondanks het verdriet was ik blij dat ik haar vlak voor haar dood nog had gezien. Zo heb ik de gelegenheid gehad om afscheid van haar te nemen.

Het was ook het jaar dat mijn dierbare tante, bij wie ik een aantal jaren heb gewoond, met spoed opgenomen werd in het ziekenhuis (lees er hier meer over).

Later in het jaar werd ze tot mijn grote schrik in haar auto aangereden door een tram, waar ze wonder boven wonder gelukkig zonder kleerscheuren maar heel geschrokken uit kwam.

Het was het jaar dat allebei mijn meiden hun pols kneusden, de tranen rijkelijk vloeiden op de atletiekbaan en dat mijn moeder veel ziek was.

Over het geheel genomen

Maar over het geheel genomen was het een goed jaar. Een jaar waarin de positieve gebeurtenissen de negatieve gebeurtenissen ruimschoots  overtroffen. Een jaar waarop ik dankbaar terugkijk.

Én 2017 was het jaar dat ik nog meer geluk in de drukte heb gevonden. 

Ik was minder ziek dan andere jaren, altijd een goede graadmeter voor hoe druk ik het heb. Ik heb meer en bewuster genoten van de mooie momenten en keuzes gemaakt die bijdragen aan mijn geluk.

Mijn belangrijkste voornemen voor 2018

Mijn belangrijkste voornemen voor 2018 is om nóg meer te genieten van de mooie momenten. Joy, al lang een van mijn Core Desired Feelings (lees er hier meer over) wordt nog meer een prioriteit.

En verder laat ik 2018 komen zoals het komt. Want je kunt veel plannen (en dat doe ik graag, planner nerd die ik ben), maar zoals het gezegde gaat:

‘Life is what happens to you while you’re busy making other plans’.

En dan is het jammer als je niet voldoende aanwezig bent in het moment om ervan te genieten.

In het kader van Joy laat ik Lenthe met Kerst dan gewoon lekker haar ballon met letterconfetti – whoosh! – doorprikken. En de troep? Die nemen we dan maar op de koop toe. 

Food for thought

Wil je ook reflecteren op het voorbijgaande jaar en vooruitblikken op komend jaar? Download de printable  ‘Eindejaars Evaluatie’ hieronder.

Eindejaarsevaluatie

Aanvullende vragen die je kunnen helpen zijn:

  • Waar heb je spijt van?
  • Heb je het afgelopen jaar je eigen pad gevolgd? Hoe heb je dat gedaan?
  • Waar ben je dankbaar voor?
  • Hoe heb je je tijd verdeeld tussen gezin, werk, hobby’s, familie, vrienden en andere zaken die voor jou van belang zijn? Ben je daar tevreden over?
  • Wat had je je voorgenomen om te doen en wat is daar wel / niet van terechtgekomen?
  • Waarin wil je verder ontwikkelen / wat wil je leren in 2018?

Er even tussenuit

Ik ga er een paar weken tussenuit om op te laden, te reflecteren op het afgelopen jaar en tijd door te brengen met mijn gezin, mijn familie en vrienden. In januari verschijnt er weer een nieuwe blogpost.

Ik wens je hele fijne feestdagen en een vreugdevol, gezond en gelukkig nieuwjaar. Dat je maar veel rust en geluk in de drukte mag vinden!

merry christmas

3 tips om je winterblues de baas te worden

Weg met de winterblues: 3 tips en een checklist

Ik zal het maar bekennen: ik heb bij vlagen last van de winterblues. Het is koud en grauw, ik slaap slechter en kom maar moeilijk mijn bed uit. Ik heb minder energie, werken kost me meer moeite en ik grijp sneller naar de chocola. 

Ook mijn jongste, die normaal dansend en zingend haar bed uitspringt ’s ochtends, is de laatste weken nauwelijks wakker te krijgen en klaagt over vermoeidheid. En de oudste lijkt sneller geïrriteerd – maar dat kan ook komen door opspelende hormonen in verband met de (pré-)pubertijd.

Bleh

Er zijn in deze donkere periode dus dagen dat ik het niet zo naar mijn zin heb. Dagen waarop ik het liefst lekker onder de dekens in bed zou willen blijven liggen.

Maar ik ben niet ziek, zelfs niet verkouden (terwijl mensen om me heen bij bosjes neervallen). En ik heb werk en een gezin, dus een winterslaap zit er niet in.

Even voor de duidelijkheid: er zijn mensen die langdurig last hebben van depressiviteit. En dat is van een heel andere orde dan mijn winterblues. Bij mij is het meer zo’n bleh-gevoel dat af en toe de kop opsteekt.

Nog meer bleh

Vooral afgelopen zaterdag had ik er last van. De Man was met de meiden naar atletiek, ik had een hele ochtend voor mezelf. Waarin ik niet verder kwam dan een serie kijken op Netflix die ik niet eens echt leuk vind. Terwijl ik allerlei plannen had. En vervolgens baalde ik dat ik niets had gedaan. Bleh.

Daarbij kwam ineens het besef dat mijn jongste dit jaar waarschijnlijk voor het laatst vol enthousiasme en geloof meedoet met het hele Sinterklaasgebeuren (ze is zeven jaar). En daar werd ik verdrietig van. Nog meer bleh dus.

Meningsverschil

’s Middags had ik een meningsverschil (ook bleh) met de Man over een gezamenlijk uitje naar Pietendorp in het Zuiderzeemuseum. Voor dit uitje zou de oudste haar atletiektraining op zondag moeten missen (één van de drie trainingen die ze in de week heeft; lees hier hoe ik ineens tot de categorie ‘van die ouders met van die drukke kinderen’ behoorde).

Ik vond het gezamenlijke uitje naar Pietendorp belangrijker (zeker gezien de leeftijd van mijn jongste: nu geloofde ze nog heilig); de Man vond de atletiektraining belangrijker. Ik hield dit keer voet bij stuk.

Chocoladeletterlingo

Dus op zondag vertrokken we vroeg naar het Pietendorp in Enkhuizen. De lucht was grauw, het miezerde en in Enkhuizen waren de beloofde borden die ons naar het Pietendorp zouden leiden, nergens te bekennen.

Maar in tegenstelling tot de dag daarvoor had ik een prima humeur.

We dronken warme chocolademelk met slagroom en de meiden speelden Chocoladeletterlingo. Ze wasten de vieze Pietenkleren en hingen deze aan de waslijn (in de miezerige regen, maar dat mocht de pret niet drukken).

De meiden aaiden Amerigo in de stal en de jongste zong liedjes in de Pietenschool (de oudste voelde zich hier toch echt te groot voor).  Ze kregen ontelbare pepernoten van de rondlopende roetveegpieten en tot slot een kleine chocoladeletter.

Zelfs de zon ging schijnen

Zelfs de zon ging nog even schijnen. Ik was blij dat ik voet bij stuk had gehouden. Voor de meiden én mezelf. 

Want ondanks het slechte weer, mijn slaapgebrek van de vorige nacht, de ongewenste omweg in Enkhuizen en een spugende Lenthe (gek genoeg op heenweg, vóór alle pepernoten en chocola), voelde ik me een stuk beter.

Mijn winterblues waren die dag even verdwenen als sneeuw voor de zon.

Drie tips om de winterblues de baas te worden

Heb je ook last van de winterblues? Onderstaande tips kunnen helpen.

Drie tips om je winterblues de baas te worden

1. Onderneem regelmatig iets leuks, bij voorkeur buitenshuis

Het is verleidelijk om tijdens de donkere dagen zo veel mogelijk binnen te blijven, helemaal als het slecht weer is. Ik ben een echte huismus; zelfs in de zomer ben ik vaak liever binnen dan buiten. Dus ik moet mezelf er soms echt toe zetten om de deur uit te gaan tijdens deze donkere dagen.

Maar ik heb gemerkt dat ik van een activiteit of een wandeling buiten, zelfs als het miezert, toch vaak opknap. En voldoende daglicht, ook als de zon niet schijnt, is belangrijk voor een goede gezondheid en draagt bij aan een goed humeur. 

Welke activiteiten of uitjes kun je ondernemen, alleen of met je gezin? En welke activiteiten daarvan kun je buiten doen?

2. Zorg extra goed voor jezelf als je last hebt van de winterblues

In deze donkere en vaak drukke dagen in december is het extra belangrijk om goed voor jezelf te zorgen. Waar heb je behoefte aan?

Wat heb je nodig om je beter te voelen? Extra rustmomenten? Wat langer slapen? Meer bewegen? Een aantal afspraken afzeggen om meer ruimte voor jezelf te creëren? 

Ik steek ’s avonds vaak een paar kaarsen aan, daar word ik blij van. Of ik ga wat vaker met een boek onder een dekentje op de bank liggen. En van een warme douche met lekker doucheschuim of bodyscrub (ik gebruik die van Rituals) knap ik ook op.

3. Accepteer dat je je op sommige momenten bleh voelt

Eén van mijn motto’s is: ‘This, too, shall pass’. Ook de donkere dagen gaan weer voorbij. In plaats van in de actie te schieten, helpt het soms ook gewoon om te accepteren dat het is zoals het is.

Jezelf de ruimte gunnen om je bleh te voelen in plaats van je ertegen te verzetten kan lucht geven. En zo voorkom je dat je een extra laag ‘psychologische pijn’ toevoegt aan je bleh-gevoel. 

Als je je echt depressief voelt gedurende een langere tijd tijdens de winter, is het natuurlijk belangrijk om te kijken wat je eraan kunt doen. Zo zijn er daglichtlampen die je kunnen helpen om je energieniveau en je humeur te verbeteren.

Toch ook fijn

Naast de momenten waarop ik last heb van de winterblues, vind ik de donkere dagen toch ook fijn. Het is een tijd om naar binnen te keren (letterlijk en figuurlijk) en te reflecteren.

Het is de tijd om kaarsjes aan te steken, pakjesavond te vieren en samen de kerstboom op te tuigen, met Sky Radio of de kerst CD van Michael Bublé op de achtergrond.

En dat is ook wat waard. 

Checklist om je winterblues de baas te worden

Je kunt de winterblues self-care checklist downloaden door op het plaatje hieronder te klikken. Gebruik de checklist als geheugensteuntje of als inspiratie om je eigen checklist te maken. Ik wens je fijne donkere dagen toe!

Checklist om je winterblues de baas te worden