Home » Archieven voor

Maand: januari 2018

Waarom sommige spullen wel gelukkig maken

Sommige spullen maken wél gelukkig: mijn grote cadeau aan mezelf

‘Kijk dan, kijk dan!’, riep ik enthousiast naar de Man. Ik was zo blij als een kind. Sterker nog, ik was zó blij dat ik de tranen in mijn ogen had staan.

Lauwe reactie

De Man keek op van zijn laptop. Toegeeflijk keek hij naar wat ik hem liet zien. Maar ik zag aan zijn gezicht dat hij mijn enthousiasme niet begreep. Hij glimlachte een geamuseerde ‘schat-als-jíj-het-maar-leuk-vindt-glimlach’ en hervatte zijn activiteiten op de laptop.

Zijn lauwe reactie kon de pret niet drukken. Ik was dolgelukkig.

Spullen maken niet gelukkig

Spullen maken niet gelukkig. Dat is de consensus. Ook uit verschillende onderzoeken blijkt dat het hebben van meer geld (boven een bepaald minimum) en meer spullen niet gelukkiger maakt. Sterker nog: het hebben van te veel spullen kan onrust veroorzaken.

En over het algemeen onderschrijf ik deze visie. 

We hebben nog een tv uit het jaar nul (waar mijn kinderen zich zo langzamerhand voor doodschamen) en ik doe al meer dan tien jaar met een aanzienlijk deel van mijn kleren.  We hebben geen auto, ik geef niets om sieraden en mijn boeken leen ik tegenwoordig bij de bibliotheek.

Ervaringen

Je kunt je geld beter besteden aan het creëren van ervaringen dan aan het kopen van spullen. Met het ‘kopen’ van ervaringen creëer je herinneringen en op die manier een ‘rijker’ leven.

Zo voel ik dat ook. Als ik kijk naar geld dat écht goed besteed was het afgelopen jaar, dan is dat het geld dat we hebben gespendeerd aan gezamenlijke uitjes. 

Het uitje naar de Efteling met het gezin staat nog in mijn geheugen gegrift. Net zoals het bezoek aan de Winterparade. En hoewel ik aanvankelijk soms schrik van de bedragen, geven deze uitjes me zó veel plezier – vooraf, tijdens en achteraf – dat het me het geld meer dan waard is.

Maar… er zijn uitzonderingen

Maar…. er zijn uitzonderingen op de regel dat spullen niet gelukkig maken.

Na lang wikken en wegen had ik mezelf een groot cadeau gegeven. Zó groot dat ik er heel lang over had nagedacht. En dat ik dit cadeau alleen maar mocht kopen voor mezelf, nadat duidelijk was dat ik een freelance opdracht voor een half jaar aangeboden had gekregen.

Het cadeau is zó groot dat ik me eigenlijk bij je wil verontschuldigen dat ik het gekocht heb.

Want er zijn andere zaken waaraan ik dit geld had kunnen besteden. Zaken die meer het algemeen gezinsnut of -plezier dienen.

Sommige spullen maken wél gelukkig

Maar ik ben dolgelukkig met wat ik mezelf cadeau heb gedaan. Ik ben dolgelukkig met mijn iPad Pro.

Want, afgezien van de normale functies van een iPad die ik ook gebruik om te werken, kan ik – met behulp van de app Procreate en de Apple pencil op de iPad Pro handletteren, schetsen, tekenen en zelfs schilderen. Op ieder gewenst moment en overal. Met alleen een pencil. Zonder water, verf, stiften of gum.

Het is voor mij een fijne aanvulling op mijn bulletjournal, waar ik ook nog steeds in teken en schrijf. Want het gevoel van stift op papier blijft heel fijn.

Maar met de iPad kan ik mijn creaties makkelijk bewaren als jpeg of pdf en delen als ik daar zin in heb. Of ik oefen – zonder papier te verspillen – mijn handlettering, en pas dat vervolgens toe in mijn bulletjournal.

 

Coffee, gemaakt met iPad Pro en Procreate
Gemaakt met de app Procreate op de iPad Pro

Ook kan ik heel makkelijk collages met foto’s en handlettering maken voor de opa’s en oma’s. En zo hebben er straks meer mensen plezier van.

Op de achterkant van mijn iPad heb ik overigens laten graveren: ‘And so a new adventure begins’. Want stiekem heb ik de droom om ooit nog eens stickers en sticky notes te maken voor bullet journals en die dan in een Etsy-winkeltje te verkopen. Maar dat terzijde.

Waar het om gaat

Waar het om gaat is dat mijn cadeau aan mezelf, hoewel het een fysiek ding betreft, me ervaringen geeft waar ik heel gelukkig van word. Het helpt me om nieuwe dingen te ontdekken en te groeien, en om méér en op een andere manier te creëren. 

(En zoals ik schreef in de blogpost ‘Hoe je jouw woord voor 2018 vindt‘, is ‘create’ (samen met ‘celebrate’) mijn woord voor 2018.)

Had ik dit cadeau echt nodig? Nee. En dat is ook waarom ik er zo lang over heb getwijfeld. En waarom ik nog steeds het gevoel heb me te moeten rechtvaardigen, vooral tegenover mezelf. (Ik werk er hard genoeg voor, mijn oude iPad heb ik al jaren en houdt er langzamerhand mee op, ik heb die opdracht binnen dus financieel kan het nu, ik ben bijna jarig, enzovoort).

Maar uiteindelijk voel ik aan alles dat dit een goede koop is geweest.

Want het geeft me dagelijks ervaringen waar ik van groei, en rustig en blij van word. En dat is heel wat waard.


Food for thought

Welke spullen heb je ooit gekocht waar je – door de ervaring die je ermee hebt – blij van wordt? En welke spullen heb je gekocht waarvan je dácht dat die je blij zouden maken, maar dat uiteindelijk niet deden? Of maar heel kortdurend? Hoe beoordeel je of een ‘aankoop’ werkelijk bijdraagt aan je geluk? 

 

Hoe overtuigingen ons belemmeren en wat je eraan kunt doen

Hoe overtuigingen ons belemmeren en wat Herman en Robert daarmee te maken hebben

Na het eten wilde mijn oudste van tien ons iets laten zien op YouTube, tip van een vriendinnetje. Het was een filmpje van de cabaretgroep ‘Herman in een bakje geitenkwark’, waarin drie enorm muzikale mannen in mooie harmonie meerstemmig een liedje zongen.

De weken erna was dit het favoriete liedje van mijn jongste van zeven, dat ze dan ook regelmatig zong. En iedere keer dat ze dit vol overgave deed, moest ik – soms in mezelf en soms hardop – lachen. Kortom: klein geluk.

De tekst (en ik begrijp het als je mij een ontaarde moeder vindt omdat ik mijn kind van zeven toesta dit te zingen): “Mama wil je even van mijn balzak afgaan, want het doet zo’n pijn’.

We hadden mijn jongste uitgelegd wat balzak betekent (de oudste was al op de hoogte), maar dit mocht niet baten. Ongehinderd door enige schaamte, bleef mijn jongste – die overigens op een koor zit waar ze heel nette nummers leert –  dit lied vol overgave zingen. Want de melodie was zo lekker.

Voor wie wil: hieronder het liedje met de bijbehorende sketch van de cabaretgroep ‘Herman in een bakje geitenkwark‘:

Hoe we onszelf in de weg zitten

Als het aankomt op geluk, zitten we onszelf (en onze kinderen) soms flink in de weg. Dat doen we op verschillende manieren. Zo kunnen overtuigingen over ‘hoe het hoort’ ons belemmeren in het ervaren van klein of groot geluk. 

We vinden dat we een goede moeder moeten zijn (wat dat ook betekent), dat we alles met 100% inzet moeten doen en dat het huis ’s avonds opgeruimd moet zijn. En eigenlijk moeten we meer helpen op school en vaker naar onze ouders.

We vinden dat onze kinderen altijd hun bord leeg moeten eten (wat in menig gezin leidt tot zeer ongezellige maaltijden) en dat ze beleefd en netjes moeten zijn. En bij voorkeur dus geen liedjes over balzakken moeten zingen.

En plein public

Sta ik te juichen als mijn dochter en plein public zingt ‘Mama wil je even van mijn balzak afgaan, want het doet zo’n pijn’? Nee. (Hoewel het ook afhangt van het gezelschap. Mijn vader kan hier bijvoorbeeld de humor wel van inzien.) 

Ergens denk ik toch aan het eventuele oordeel van andere ouders over mijn opvoedkundige kwaliteiten.

Terwijl ik echt met heel mijn hart geloof in de manier waarop de Man en ik de meiden ‘opvoeden’ (namelijk vooral door vóór te leven, veel liefde te geven en veilige kaders te scheppen). 

Wat ik voor mijn dochters wil

Maar ik ga mijn jongste niet verbieden om dit lied te zingen. Ze doet er niemand kwaad mee.

En we hebben uitgelegd wat ze zingt en wat de eventuele gevolgen kunnen zijn (rare blikken of opmerkingen van andere mensen). Zij kan zo zelf de keuze maken om dit lied al dan niet publiekelijk ten gehore te brengen.

En dat is wat ik voor mijn dochters wil: dat zij later zelf bewust hun eigen keuzes maken. Op basis van hun eigen normen en waarden en niet op basis van de verwachtingen van anderen. 

Allemaal angst

In mijn jeugd luisterden mijn ouders regelmatig naar Robert Long. Ik had zijn muziek zo vaak gehoord, dat ik veel liedjes woord voor woord mee kon zingen.

Een van zijn nummers heet ‘Allemaal angst’. In het lied worden allerlei overtuigingen genoemd die tot angst leiden. (Het lied en de songtekst vind je onder aan dit bericht).

Eén van de regels in het nummer gaat zo:
‘Van masturbatie word je doof. WAT?!’

Het schijnt dat ik dit als kind hardop meezong. L’histoire se repète. (Overigens een tijd lang zonder te weten wat het betekende.)

Kies je overtuigingen zorgvuldig

Waar het om gaat, is dat sommige overtuigingen ons belemmeren in het ervaren van groot en klein geluk. Ze maken ons angstig of zorgelijk, of ze laten ons voelen dat we nooit goed genoeg zijn.

En soms belemmeren onze overtuigingen niet alleen onszelf, maar ook onze kinderen in hun groei en het ontdekken van wat zij zélf belangrijk vinden.

Neem je overtuigingen daarom eens onder de loep. Welke overtuigingen heb je? En helpen ze je of belemmeren ze juist? 

Welke overtuigingen heb je geërfd van je ouders? En welke zijn van jezelf? Welke overtuigingen hebben je vroeger misschien geholpen, maar werken je nu eerder tegen?

Kies vervolgens zorgvuldig welke overtuigingen je wilt behouden en welke je wilt laten gaan omdat ze jou of je kinderen niet (meer) dienen. 

Dan maar een slechte moeder

De frequentie waarmee mijn jongste het balzaklied zingt, is inmiddels afgenomen. Maar soms neuriet ze het liedje ineens weer. Of doet een bakje kwark me eraan denken.

Dit tovert altijd een glimlach op mijn gezicht. En dat kleine geluk weegt ruimschoots op tegen een eventueel negatief oordeel van anderen. 


Gerelateerde artikelen


Het liedje van Robert Long: Allemaal angst

Allemaal angst

Als je fruit eet krijg je wormen
van veel wassen word je kaal
en als straks de bom zal vallen
nou dan gaan we allemaal
kattenharen zijn vergiftigd
geef geen zoentjes aan een hond
keer nooit je rug toe naar een homo
want dat zittie aan je kont

negers zijn heel vaak gevaarlijk
met een mes of een pistool
en kijk ook maar uit voor joden
ook al spelen ze mooi viool

en dat is allemaal angst
allemaal angst
de alle grootste schreeuwers
zijn dikwijls het bangst
en als er ooit iets gebeurt
nou dan moeten het zo wezen
wie het meeste angst heeft
heeft vaak het minste vrezen

als je scheel kijkt en de klok slaat
blijf je heel je leven scheel
als je zout morst krijg je ruzie
en betaal ik niet te veel
loop nooit onder langs een ladder
en op wijzen staat een jaar
en onder bomen staan bij onweer
dus schuilt een levensgroot gevaar

als je ouder wordt komt vanzelf de generatie kloof
en wie voekt gaat naar de hel
van masturbatie wordt je doof
WAT!!!
van masturbatie wordt je doof

en dat is allemaal angst
allemaal angst
de alle grootste schreeuwers
zijn dikwijls het bangst
en als er ooit iets gebeurt
nou dan moeten het zo wezen
wie het meeste angst heeft
heeft vaak het minste vrezen

vrijdag 13 blijft gevaarlijk
van veel lezen wordt je blind
trouw je met je achternichtje
krijg je een ongelukkig kind
als ik maar geen lekke band krijg
en stink ik niet uit me mond
ben ik niet te laat verzekerd
dokter, ben ik wel gezond?

van tomaten krijg je puistjes
en van veel koffie wordt je rood
van sigaretten zieke longen
en van leven ga je dood
Iiieeell,,

en dat laatste is waar
das helemaal waar
het klinkt misschien wel lullig
maar toch is het waar
maar ’t kan nog jaren duren
dus niet van dat bange

heb je angst voor morgen?
dan moet je vandaag gaan hangen!

Hoe je jouw woord voor 2018 ontdekt (met pdf ter inspiratie)

Het kwam zomaar uit de lucht vallen. Of eigenlijk: ze kwamen zomaar uit de lucht vallen. Op oudjaarsdag, in de trein op weg van Brabant, waar mijn ouders wonen, naar Amsterdam, waar ons huis staat. Ik staarde wat uit het raam en de meiden vermaakten zich op hun iPads (het was tenslotte vakantie).

Zonder wikken of wegen

Ze kwamen zonder wikken of wegen, zonder schrijfoefeningen, zonder nadenken. In de weken daarvoor had ik het concept hier en daar wel voorbij zien komen. En toen had ik gedacht: ‘Hé, wat interessant’. Maar bewust was ik er nog niet mee bezig geweest. Onbewust blijkbaar wel.

Want ineens waren ze daar: mijn woorden voor 2018. 

Geen goede voornemens

Zo’n 80 tot 90 procent van de goede voornemens die we maken in het begin van het nieuwe jaar sneuvelt al voor het einde van januari.

Misschien zijn het voornemens die vooral gebaseerd zijn op wat je vindt dat je zou moeten doen, maar komen ze niet uit je hart. Of je hebt geen duidelijk plan opgesteld van hoe je je voornemens vol gaat houden. En dan wordt het heel lastig. 

Ik heb voor 2018 geen goede voornemens gemaakt in de trant van ‘meer sporten’ of ‘minder bewegen’. Ik werd er gewoon niet enthousiast van.

Mijn woord voor 2018

Een concept waar ik wél enthousiast van werd, was het vaststellen van mijn woord voor 2018.

Vorige jaren had ik mijn Core Desired Feelings bepaald (hoe wil je je ten diepste voelen) na allerlei schrijfoefeningen en veel wikken en wegen.

Dat had een aantal jaren heel goed voor mij gewerkt. En nog steeds is ‘Joy’, één van de woorden die toen uit alle oefeningen kwam, nog steeds een leidraad voor mij.

Maar dit keer sprak het concept van ‘mijn woord voor 2018’ me erg aan. En toen waren ze daar dus ineens:

Create en Celebrate

Mijn woord voor 2018

Bovenstaand plaatje heb ik gemaakt en op de voorkant van mijn bulletjournal geplakt als geheugensteuntje.

En in mijn bulletjournal heb ik nu de vragen staan: What will I create today? En: What and how will I celebrate? 

Deze vragen die ik mezelf iedere dag stel, zorgen ervoor dat ik me blijf focussen op wat ik belangrijk vind voor dit jaar.

Create: creëren

Creëren, iets scheppen, draagt bij aan mijn geluk. En dit is voor mij heel breed: van het schrijven van een blogpost tot tekenen en handletteren en van het schrijven van een plan van aanpak tot het opzetten van de week in mijn bulletjournal. Het geeft me veel voldoening en de mogelijkheid om me te ontwikkelen.

Voor mij staat Create ook voor het bewust vormgeven van mijn dag. En voor het creëren van herinneringen met mijn gezin, familie en vrienden.

Celebrate: vieren

Celebrate (en de perfectionista in mij vindt het heel fijn dat dit rijmt op Create) helpt me om stil te staan bij mooie momenten. Om iedere dag dankbaar te zijn dat ik er bén, dat mijn meiden er zijn, dat de Man er is. Om het léven te vieren. En om mijn verjaardag te vieren de komende maand, iets wat ik sinds de komst van de meiden nauwelijks meer heb gedaan.

Celebrate helpt ook om stil te staan bij mijn successen.

Om me bewust te worden van alles wat ik heb bereikt en de groei die ik doormaak. Want ik heb de neiging om daar te snel aan voorbij te gaan. Om het maar vanzelfsprekend te vinden.

De woorden van mijn meiden

Blij met de ontdekking van mijn woorden voor 2018, probeerde ik het concept uit te leggen aan de meiden. Het ging om belangrijke woorden, zo voegde ik eraan toe.  Wat vonden zij belangrijke woorden?

‘Nou,’ grapte mijn jongste van zeven jaar met pretoogjes, ‘dat zijn ‘de’, ‘het’ en ‘een’.

(Van wie zij haar gevoel voor humor heeft, is de Man en mij een raadsel. Laten we zeggen dat dit van geen van ons beiden een kernkwaliteit is.)

Ik probeerde het bij mijn oudste van tien (going on 16) die met haar neus in haar iPad zat (het was tenslotte vakantie). ‘Mop, wat is jouw woord voor 2018?’ vroeg ik haar. ‘Ja hoor mam, dat weet ik niet’, mompelde ze zonder haar blik van het scherm te halen.

Ach ja, het mocht mijn pret niet drukken. Ík was in ieder geval blij met mijn woorden voor 2018. 

Jouw woord voor 2018: doe het zelf…

Ben je ook benieuwd naar wat jouw woord (of woorden) is (zijn) voor 2018? Dan kun je het onderstaande doen.

 1.  Om je op weg te helpen vind je aan het eind van dit bericht een lijst met woorden in het Nederlands die je kunt downloaden ter inspiratie. Lees de lijst rustig door. Zijn er woorden waar je enthousiast van wordt? Woorden die op de een of andere manier ‘resoneren’ of die je helpen verder te groeien in 2018 (van druk naar geluk)? Schrijf die alvast op.

2.  Let de komende week op of je woorden tegenkomt die je aanspreken, bijvoorbeeld in de bladen die je leest of de programma’s die je kijkt. Schrijf die ook op je eerder gemaakte lijstje.

3. Stel jezelf vragen. Bijvoorbeeld: wat gun ik mezelf in 2018? Wat vind ik belangrijk? Waar word ik blij van? Waar heb ik behoefte aan? Je hoeft de vragen niet meteen te beantwoorden of er heel diep over na te denken. Kijk gewoon wat er in je opkomt.

4.  Leg je lijstje een paar dagen weg.  Laat je lijstje en de vragen ‘sudderen’. Staar uit het raam, ga een stuk wandelen. Je onderbewuste is hard aan het werk. En vaak, op momenten dat je het het minst verwacht, komen de antwoorden bovendrijven.

5. Als je je woord(en) voor 2018 hebt gevonden, zorg dan voor geheugensteuntjes die je helpen om je te blijven focussen op jouw woorden. Waar kun je je woorden opschrijven zodat je ze dagelijks ziet? Denk bijvoorbeeld aan je agenda, en aan post-it notes op de koelkast of op je bureau. Kun je jezelf dagelijks vragen stellen om jouw woorden ‘in de praktijk te brengen’? (Zoals ik doe met de vraag ‘What will I create today?’)

Ik ben benieuwd: wat is jouw woord voor 2018?

Download de pdf ‘Mijn woord voor 2018’ ter inspiratie

Klik op het plaatje hieronder om de lijst met woorden te downloaden. Gebruik de lijst ter inspiratie. De lijst is natuurlijk niet uitputtend. Je kunt zelf vast ook nog andere woorden bedenken.