Home » Archieven voor

Maand: juli 2018

4 inzichten uit een extreem drukke periode

4 inzichten uit een extreem drukke periode

‘Ik vind het niet meer leuk nu’, piepte ik zielig tegen de Man. Ik was halverwege de opdracht die ik onlangs had aangenomen en die tot eind juli zou duren.

De laatste weken had ik meer dan fulltime gewerkt. Ik droomde over collega’s die zich onder hun bureau verscholen als ik kwam aanlopen met weer een vraag en projectcontroleurs die tegen me schreeuwden over ontbrekend bewijsmateriaal.

De opdracht nam veel meer uren in beslag dan voorzien. De eerste paar weken was ik alleen maar bezig geweest om fouten te herstellen. Daarna kon het eigenlijke werk pas echt beginnen. En dat moest onder hoge druk, want het betrof de eindverantwoording van een Europees miljoenenproject met een strakke deadline.

Er waren avonden dat ik scheel zag van al het getuur naar mijn beeldscherm en weekenden dat ik, naast vijf volle werkdagen, ook nog zat te ploeteren. Ik was moe en sliep slecht. Ik vond het leven even niet meer leuk.

Maar te midden van al het werkgeweld en gepiep dat ik het nu echt niet meer leuk vond, Maar te midden van al het werkgeweld en gepiep dat ik het nu echt niet meer leuk vond, kwamen er ook inzichten bovendrijven die ik graag met je wil delen.

Inzicht 1: Waardering voor het ‘normale’

Ik voel me dankbaar voor het leven dat ik normaal gesproken leid, waarin ik ervoor zorg dat ik voldoende ruimte heb voor ontspanning en creativiteit en waarin ik mijn dagen niet te vol plan. 

En wat ik ook besefte: soms is er een ‘echt-niet-leuk’ periode nodig om extra te waarderen dat ik het meestal ‘echt-wél-leuk’ heb. Zoals ik ook tijdens een flinke verkoudheid weer extra dankbaar ben voor mijn gebruikelijke gezondheid. 

Inzicht 2: I get by with a little help from my friends

Ik ben ook dankbaar voor mijn geduldige collega’s en heb ervaren dat gedeelde smart écht halve smart is. We lachen wat af samen, al kon ik de afgelopen periode soms wel huilen.

Collega’s vragen regelmatig of ik nog van ze gedroomd heb. En er zijn er die voor de grap letterlijk onder hun bureau kruipen als ze me zien (had ik ze maar niet over mijn dromen moeten vertellen).

En dan de Man en de Meiden, wat zou ik zonder ze moeten? De Man die – ondanks dat hij nu zelf regelmatig op en neer naar Tilburg gaat voor zijn werk – zonder zeuren de was en de boodschappen doet, kookt en vier keer per week met de meiden op de atletiekbaan staat.

En de Meiden die zonder veel gemopper de nieuwe – tijdelijke – situatie hebben geaccepteerd, inclusief een oppas die ze drie middagen in de week van school haalt (en die ook nog tweemaal per week kookt, o luxe!).

En zo helpt de praktische én morele steun van de mensen om me heen me deze periode door.

Inzicht 3: Maak er af en toe een feestje van

Er zijn dagen dat ik er – bewust – voor kies om mijn lunch achter mijn computer te eten of om maar minimale pauzes te houden. Zo krijg ik veel werk af en ga ik meestal met een voldaan gevoel naar huis.

Maar mijn beste werkdagen zijn toch de dagen dat ik mezelf iets ‘gun’.

Zo ga ik regelmatig op een vrijdag – normaal mijn vrije dag – uitgebreid buiten de deur lunchen met een collega of een vriendin, hoe druk ik het ook heb. Op deze manier zorg ik af en toe voor een klein feestje voor mezelf.

En dit geeft me net even de ontspanning en motivatie die ik nodig heb om weer vol goede moed verder te kunnen.

Inzicht 4: Het voordeel van over je grenzen heen gaan

Ik ben zelfs dankbaar voor het feit dat ik toch regelmatig over mijn grenzen heen ben gegaan; iets anders kan ik er niet van maken – dromen over collega’s onder bureaus en schreeuwende projectcontroleurs is een veeg teken.

Want over je grenzen heen gaan is de beste manier om weer eens goed te beseffen wat je niet wil.  En dus weer dichter te komen bij wat je wel wil.

Dus toen de opdrachtgever vroeg of ik voor een ander project misschien ook…. heb ik hartgrondig gezegd dat ik dit werk op deze manier nooit meer wil doen. Ik houd van orde scheppen in de chaos, maar dit was te veel chaos in te korte tijd met een te strakke deadline. Gelukkig begreep ze me helemaal.

Nog even…

Het zwaarste gedeelte van de opdracht zit er nu op. De eindverantwoording is ingediend, er kan op dit moment niets meer gewijzigd worden. Er volgt nog een week van voorbereiding op de komst van de controleurs en dan de week waarin de controle daadwerkelijk plaatsvindt.

De komende weken piep ik vast nog wel eens tegen de Man: ‘Ik vind het niet meer leuk nu’. Maar ik weet: het zijn nog maar hoogstens drie ‘ik-vind-het-niet-meer-leuk’ weken. Met af en toe een feestje tussendoor.

Food for thought

Welke lessen leer jij uit je drukste periodes? Waar kun je nog dankbaar voor zijn als je het even niet meer leuk vindt?

Gerelateerde artikelen