Home » Archieven voor september 2018

Maand: september 2018

Geluksmomenten en rituelen

Hoe een datingprogramma leidt tot nieuwe rituelen

Het was vrijdagavond en, geheel tegen de normale gang van zaken in, aten we voor de tv. We waren na wat zappen uitgekomen bij ‘First Dates’, een Engels programma op NPO 3 waarbij mensen in allerlei soorten, maten en leeftijden in een restaurant een blind date hebben met elkaar.

Tv kijken doen we tegenwoordig nog maar weinig. Als we iets willen zien, doen we dat meestal individueel op onze tablets. En de voorkeuren voor wat we leuk vinden liggen daarbij ver uit elkaar.

Jongste dochter herhaalt eindeloos afleveringen van Winx als ze de kans krijgt. Oudste dochter kijkt het liefst stompzinnige filmpjes van YouTubers, waarvan de lol totaal aan mij voorbij gaat. Ik zelf kan het niet laten om Love Island te kijken op mijn iPad (ja, ik weet het, een extreme guilty pleasure) en de Man…. ik weet eigenlijk niet precies wat hij doet op zijn iPad. Voornamelijk het nieuws lezen geloof ik.

Entertaining

Maar ‘First Dates’ is één van de weinige programma’s die we allemaal leuk vinden. Het programma is niet alleen ‘entertaining’, maar leidt ook tot interessante gesprekken.

Ik tegen de jongste: ‘Wat voor man – of vrouw – zou jij later willen?’ Zij: ‘Ik denk een man, want ik ben al op vier jongens verliefd geweest’. (Ter informatie: ze is acht jaar).

Ik: ‘Oké, een man, en wat voor man dan?’ Zij: ‘Hij moet altijd bonbons voor me kopen en me iedere dag meenemen naar restaurant Vandaag, dus hij moet wel rijk zijn’. (Ter informatie: restaurant Vandaag is een all-you-can-eat restaurant met héél veel lekkere toetjes én een chocoladefontein.)

Ik merkte op dat zij gewoon zélf dat geld kon verdienen (net als mama) en niet afhankelijk hoefde te zijn van een man om haar mee te nemen naar een restaurant. ‘Sshhht’, zei mijn jongste, ‘ik zit te kijken’.

Lekkere serveerster

De latere man van de oudste moest knap en lief zijn. Niet zoals die ene man in ‘First Dates’ die meerdere malen tegen zijn date vertelde hoe lekker hij de serveerster vond, aldus de oudste.

Ik greep de gelegenheid aan om mijn dochters en passant mee te geven dat als iemand je leuk vindt, hij of zij je met respect dient te behandelen en best wat moeite voor je mag doen (en andersom natuurlijk ook).

(Dus niet zoals de Man die op onze eerste date – nadat ik speciaal voor hem met de trein van Den Haag naar Amsterdam was gekomen – bijna in slaap viel. Heeft-ie later overigens ruimschoots goedgemaakt. En misschien was ik gewoon wel heel saai. Maar dat terzijde.)

Geen bedelaars

Na ‘First Dates’ volgde het reisprogramma van de Belgische presentator Tom Waes die regelmatig buiten de gebaande paden treedt. Een mooie gelegenheid om te praten over andere culturen, hoe veel je daarvan kunt leren, hoe goed wij het hier in Nederland hebben, hoe reizen je blik op de wereld verbreedt en dat ik graag met ons gezin naar India zou willen.

‘Nou,’ zei de jongste gedecideerd, ‘als jullie naar India gaan blijf ik bij opa want ik kan niet tegen bedelaars’.

Zo kabbelde het gesprek nog een tijdje gezellig door, al tv kijkende.

Huis-tuin-en-keuken geluk

En wat ik me ineens realiseerde: dit was een geluksmoment.

Niet een geluksmoment à la ‘himmelhoch jauchzend’ zoals we die hadden in de Efteling een aantal weken geleden, maar een ‘gewoon’ huis-tuin-en-keuken geluksmoment. Maar daarom niet minder waardevol.

Met z’n vieren voor de tv eten, met z’n allen hetzelfde programma kijken, ondertussen met elkaar kletsen en grappen maken. En en passant wat levenslessen proberen door te geven (zonder overigens de illusie te koesteren dat mijn wijze raad ook daadwerkelijk doordringt) . Ik denk dat we een nieuw vrijdagavondritueel hebben…

Food for thought

Wat zijn jouw huis-tuin-en-keuken geluksmomenten? Heb jij bepaalde rituelen, voor jezelf of met je gezin, waar je blij van wordt, die je rust geven of waar je juist energie van krijgt? Zijn er rituelen die je zou willen instellen? Wanneer en hoe ga je dat doen? 

 

Terug van weggeweest - Van druk naar geluk

Terug van weggeweest? Over ‘moeten’ en zelf opgelegde verplichtingen

Zoals je misschien hebt gemerkt (of misschien ook niet), ben ik er een tijdje tussenuit geweest. Ik ben op vakantie geweest en heb mezelf de ruimte gegeven om even niets te ‘moeten’.

Maar met de start van het nieuwe schooljaar merk ik dat het gevoel van ‘moeten’ toch weer snel de kop opsteekt. Zeker nu de Man drie dagen per week om zeven uur ‘s ochtends de deur uit gaat en pas rond zeven uur ‘s avonds weer thuis is.

Die dagen sta ik er alleen voor en komt – naast mijn werk – het normaal ‘gedeelde moeten’ van lunchtrommels maken, kinderen wegbrengen en ophalen, boodschappen doen en koken alleen op mijn schouders neer . (Hulde aan alleenstaande moeders en vaders!)

Het nieuwe schooljaar is amper begonnen en ik ben alweer aan vakantie toe.

Groots meegesleept

Maar wat ik vervelender vind: zelfs in de dingen waar ik altijd heel blij van word, heb ik minder plezier. En dat is een teken aan de wand.

Te veel moeten leidt voor mij tot minder energie en minder plezier.

Als je mijn blogs hebt gelezen, ken je me onderhand een beetje. En dan weet je dat ik een fan ben van de opvatting dat je zelf voor een groot gedeelte je eigen leven creëert. Al is het alleen maar door de manier waarop je bepaalde gebeurtenissen interpreteert.

En hoewel je niet overal invloed op kunt uitoefenen, kun je wel met kleine stappen en beslissingen vorm geven aan je leven.

De afgelopen periode heb ik dat te weinig bewust gedaan. En heb ik me groots laten meeslepen door het leven. Met als gevolg minder energie en minder plezier.

Bewust vormgeven

Afgelopen maandag heb ik daarom weer een duidelijke ochtendroutine voor mezelf ingesteld. Mediteren, bewegen, lezen. Vóórdat iedereen wakker is. Want daarvan weet ik dat het me voedt en energie geeft. (Helaas heb ik nu nóg rugpijn van de yoga zonnegroet die ik maandag iets te enthousiast heb uitgevoerd, maar dat terzijde).

Bij het opnieuw bewust vormgeven van mijn leven in kleine stappen hoort ook het besluit om me weer meer te laten leiden door waar ik écht zin in heb. En niet door verplichtingen die ik mezelf min of meer heb opgelegd.

Mijn blog: willen of moeten?

Neem als voorbeeld het schrijven van dit blog. Dat doe ik al zo’n twee jaar puur voor mijn plezier en in de ijdele hoop dat heel misschien iemand anders er heel soms ook wat aan heeft.

Maar voor de vakantie voelde ik bijna een soort tegenzin om te schrijven. Het verschoof langzaam van een fijne bezigheid en rustpunt in mijn week naar een taak die er óók nog eens bijkwam, iets wat ik ‘moest’ doen.

Terwijl er niemand was die mij die taak oplegde. Alleen ikzelf.

 

Do what you love - Van druk naar geluk

Vrijheid

Ik ga het dus anders doen.

Als ik schrijf, is dat omdat ik er zin in heb en graag iets met je wil delen (zoals nu). Ik gun mezelf dus de vrijheid om niet langer aan de door mijzelf opgelegde frequentie van eens in de twee weken te voldoen.

De ‘druk’ gaat er dus vanaf en ik laat het plezier weer meer toe. Ik ben benieuwd waar dit toe leidt. Het kan zijn dat ik toch eens in de twee weken in je inbox blijf verschijnen. Of dat het eens in de maand wordt.

Het kan ook zijn dat de berichten anders van vorm worden. Dat ik bijvoorbeeld kort een citaat, een beeld, een filmpje of een boek met je deel dat mij geïnspireerd heeft. Zonder dat ik er een ‘verhaal’ omheen schrijf.

Ik gun mezelf de vrijheid om te kijken wat er ontstaat als ik de door mijzelf opgelegde verplichting loslaat en weer ga creëren vanuit ‘zin’.

Op de bonnefooi

Ik geef mezelf, kortom, de vrijheid om te kijken waar ik uitkom.

Een beetje zoals op de bonnefooi reizen: ik weet niet waar ik eindig.  Er zijn geen verplichtingen; ik laat me weer meer leiden door wat goed voelt.

Jij hebt natuurlijk de vrijheid om nog een stukje mee te reizen om te zien wat we onderweg tegenkomen, of te besluiten dat het voor jou nu genoeg is geweest. In dat laatste geval wil ik je heel hartelijk bedanken voor je vertrouwen, en voor je tijd en aandacht.

Besluit je om nog wel nog een stukje mee te reizen? Ook dan wil ik je bedanken voor je vertrouwen!

En ik voel me dankbaar dat je me nog steeds toelaat in je inbox, want ik weet als geen ander: jouw tijd is schaars.

Food for thought

Waarin gun jij jezelf meer vrijheid? Hoe ga je om met de ‘moetens’ in je leven? Welke – zelf opgelegde – verplichtingen zou je kunnen laten varen?