Home » Archieven voor februari 2019

Maand: februari 2019

Blog: waar ik mee worstel en wat ik mijn meiden gun - van druk naar geluk

Waar ik mee worstel en wat ik mijn meiden gun

Of ik het penningmeesterschap van de jeugdcommissie van de atletiekclub op me wilde nemen, vroeg de Man tussen neus en lippen door.

Eh…daar moest ik even over nadenken.

En omdat het zo tussen neus en lippen door gevraagd werd, was ik de vraag ook weer vergeten. Totdat de Man een aantal dagen later,  toen ik net wakker was na een slechte nacht door zijn gesnurk, het onderwerp opnieuw aansneed. ‘Heeft A. je al geappt over het penningmeesterschap?’

‘Eh, nee’, zei ik. ‘En ik wil eerst graag weten hoeveel tijd het kost voordat ik iets toezeg’, voegde ik eraan toe.

Door schade en schande wijs

Een aantal jaren geleden was ik gevraagd om zitting te nemen in bestuur van de beroepsvereniging voor integraal therapeuten. Dit zou mij een halve dag in de week kosten aan tijd, zo was mij verteld. Door alle ontwikkelingen die toen plaatsvonden bleek het anderhalve dag in de week. Dus ik was door schade en schande wijs geworden.

Mijn energie is beperkt en mijn tijd is kostbaar.

Bovendien zijn clubs niet mijn ding, om het maar even populair te zeggen, hoe aardig de mensen er ook zijn. Dat heeft te maken met mijn introverte natuur waardoor ik me vaak wat ongemakkelijk voel in groepen en juist oplaad van alleen zijn.

Daarnaast is atletiek niet mijn sport; ik ben van het dansen. Ik ben dankbaar dat de Man en de kinderen elkaar daarin vinden, maar het is hún ding, niet het mijne. Ik deel weer andere dingen met mijn dochters. En dat is oké.

 

Hoezo, verplichting?!

De Man wees me op mijn verplichting als ouder om een bijdrage te leveren aan de club.

Maar het me ‘verplicht’ voelen om ja te zeggen, om bij te dragen, om te helpen, is nou juist wat me in het verleden regelmatig in de weg heeft gezeten.

Daardoor ben ik over mijn grenzen heen gegaan, heb ik mezelf bijna overwerkt, heb ik opdrachten aangenomen waarvan ik uiteindelijk niet gelukkig werd. Ik had me dus voorgenomen om me niet meer zo te laten leiden (lijden!) door verplichtingen.

Ik probeerde de Man duidelijk te maken dat ik niet meteen nee zei, maar dat ik eerst meer informatie wilde over de functie. En toen ik even nadacht over wat hij had gezegd, merkte ik boosheid bij mezelf. HIJ was degene die de meiden had aangemeld voor atletiek omdat HIJ dat leuk vindt; HIJ was degene die zonder overleg ineens besloten had dat ze allebei drie keer in plaats van twee keer per week zouden trainen. En nu had IK een verplichting richting de club?!

Ik voelde me boos, onbegrepen en verdrietig. 

Ingezogen

Aan de ene kant wil ik juist heel graag helpen en bijdragen. En aan de andere kant wil ik niet zomaar ergens ‘ingezogen’ worden, gewoon omdat iemand het me vraagt en ik nou eenmaal mensen graag van dienst ben.

Ik wil bewuste keuzes maken over hoe ik mijn tijd besteed. En ik wil mijn tijd besteden aan zaken die voor mij belangrijk zijn én die bij mij passen. 

En ja, soms doe ik iets uit plichtsbesef. Maar dan is dat alsnog een bewuste keuze. En ik zorg dan dat de ’verplichtingen’ niet de overhand krijgen en te veel tijd wegnemen van wat voor mij echt betekenis heeft of waar ik behoefte aan heb.

Want uiteindelijk wens ik dat ook voor mijn dochters: dat zij bewuste keuzes maken in hun leven.

Dat ze niet zomaar overal ja op zeggen om anderen een plezier te doen zonder eerst na te gaan of het bij ze past. Dat ze hun eigen pad volgen en niet dat van een ander.

En dat kan – zeker als je geneigd bent het anderen graag naar de zin te maken – soms knap lastig zijn. 


Food for thought

Hoe ga jij om met ‘verplichtingen’? Maak jij bewuste keuzes in hoe je je tijd besteedt of laat je je meeslepen door de waan van de dag of verzoeken van anderen?  Hoe zou je bewustere keuzes kunnen maken?

Hoe je je werkgeluk vergroot

Hoe je je werkgeluk vergroot

De laatste tijd duiken ze overal op. Er zijn steeds meer grote bedrijven die er een hebben. Ze werden zelfs genoemd in een artikel in Flow Magazine.

Ze bestaan dus echt: de Chief Happiness Officers, ofwel de CHO’s. Dit beroep is ontstaan vanuit het toenemende besef dat werkgeluk een belangrijke voorwaarde is voor het leveren van prestaties op het werk.

Chief Happiness Officers hebben als doel een werkomgeving te creëren die het welzijn en zelfs het geluk van medewerkers verbetert. Hun voornaamste taak is het ontplooien van verschillende initiatieven waar mensen gelukkiger van worden op de werkvloer.

Wat bepaalt je werkgeluk?

Maar wat bepaalt nou precies je werkgeluk? En hoe kun je je werkgeluk vergroten? Er zijn in ieder geval vier belangrijke pijlers die ik hieronder kort uitleg:

  1. Autonomie
  2. Zingeving
  3. Persoonlijke groei
  4. Relaties

Natuurlijk zijn er meer zaken die bepalen hoe je je voelt op je werk. Hoe gezond je je in het algemeen voelt, bijvoorbeeld. Maar bovenstaande factoren spelen in ieder geval een belangrijke rol.

Autonomie

Een van de pijlers van werkgeluk is autonomie. Dit wil zeggen dat je een zekere vrijheid hebt in je handelen. Dat je zelf bepaalde keuzes kunt maken. Over het werk dat je doet of over de manier waarop je je werk doet.

Ik word beduidend gelukkiger van een opdracht waarbij ik zelf kan bepalen hoe ik zaken aanpak dan van een opdracht waarin tot in detail al vastligt wat er moet gebeuren en hoe het moet gebeuren.

Zingeving

Ook zingeving speelt een rol bij werkgeluk. Als je werk doet dat voor jou betekenis heeft en een bijdrage levert aan een groter geheel, zul je je prettiger voelen.

Ik heb ooit gelezen over schoonmakers in een ziekenhuis. De schoonmakers die ervan overtuigd waren dat hun werk bijdroeg aan het genezingsproces van patiënten, ervoeren duidelijk meer werkgeluk dan schoonmakers die hun werk slechts zagen als een middel om geld te verdienen.

Persoonlijke groei

Persoonlijke groei heeft te maken met het ontwikkelen van je talenten en het beste uit jezelf halen. Groeien kan op de korte termijn ‘oncomfortabel’ voelen, maar draagt op de langere termijn bij aan (werk)geluk.

Als je me al even volgt, weet je dat ik heel gelukkig word van dingen leren. Van zelf een website maken tot anders omgaan met de drukte die het combineren van een gezin en werk vaak met zich meebreng: iedere stap in de goede richting geeft me voldoening.

Dat leerproces is niet altijd even fijn (zie de blogpost ‘Oei, ik groei’ voor hoe ik omga met geestelijke groeipijn) maar helpt me wel om een ‘beter’ en completer mens te worden. Met, toegegeven, onderweg af en toe ook wat gemopper.

Relaties

Als je je verbonden voelt met je collega’s draagt dit bij aan je werkgeluk. Als je elkaar vertrouwt, open met elkaar kunt communiceren, belangrijke zaken met elkaar kunt delen en plezier hebt met elkaar, raak je minder snel gestrest.

Verbondenheid bevordert daarnaast de bereidheid om elkaar te helpen – en van iets doen voor een ander heb je zelf vaak ook plezier.

Werkgeluk citaat

Wat kun je doen om je werkgeluk te vergroten?

Voel je je niet gelukkig in je werk? Kijk dan eens naar de vier belangrijke pijlers voor werkgeluk die ik hierboven heb genoemd. Ga na in welke mate er voldaan wordt aan je behoefte aan autonomie, zingeving, persoonlijke groei en verbondenheid met collega’s.

Als je constateert dat je op bepaalde gebieden echt dingen mist, kijk dan of er mogelijkheden zijn om verbeteringen door te voeren.

Misschien kun je met je leidinggevende afspreken dat je de mogelijkheid hebt om vaker thuis te werken wanneer jou dat beter uitkomt. Of dat je zelf een plan van aanpak opstelt voor een klus in plaats van dat er al te veel wordt ingevuld door je leidinggevende (autonomie).

Je kunt kijken waar er mogelijkheden liggen voor persoonlijke groei in je werk. Welke werkzaamheden of gebieden hebben je interesse en waarin zou je je verder willen ontwikkelen? Komt dat niet overeen met wat de organisatie nodig heeft? Kijk dan of je toch aan deze behoefte kunt voldoen, door bijvoorbeeld in je vrije tijd een (online) cursus te volgen of er een boek over te lezen.

Om meer verbondenheid te creëren, kun je besluiten om in de pauze regelmatig een blokje om te gaan met collega’s, of een maandelijkse borrel te organiseren. Of je organiseert met je collega’s een pooltje rondom de uitkomst van het tv-programma ‘Wie is de mol?’

Zingeving kun je vinden in de missie van de organisatie waar je werkt. Maar ook in ‘kleinere’ zaken, zoals je collega’s helpen als zij een vraag hebben, waardoor je bijdraagt aan het grotere geheel. Wat heeft voor jou betekenis? En hoe kun je ervoor zorgen dat aan jouw behoefte aan zingeving voldaan wordt?

Wat als dat allemaal niet lukt?

Maar wat nou als je hebt geprobeerd om verbeteringen door te voeren op bovenstaande gebieden, en het lukt echt niet of de organisatie staat er niet voor open? Dan heb je een aantal opties:

  • Je accepteert de situatie zoals die is en zoekt je geluk buiten je werk.
  • Je accepteert de situatie zoals die is, maar verandert je perceptie. (Je maakt niet ‘gewoon’ schoon, maar je draagt bij aan het herstel van patiënten.)
  • Je gaat op zoek naar een andere werkgever (of je begint voor jezelf).

Wat je ook besluit, het leven – ja sorry, daar ga ik weer – is te kort om lang te blijven hangen in een werksituatie waarin je je diep ongelukkig voelt. Je kunt altijd iets veranderen. Al is het alleen maar de manier waarop je naar de situatie kijkt. 

 


Food for thought

Hoe staat het met jouw werkgeluk? Zijn er zaken die je kunt verbeteren als je naar de vier pijlers kijkt? En zo ja, wat wordt je eerste stap?