Home » Archieven voor augustus 2019

Maand: augustus 2019

Hoe houd jij het vakantiegevoel vast?

Misschien zit jij er al middenin, maar hier in Amsterdam begint het pas morgen: het ‘gewone’ leven. Het leven met werk en school, met ritme en regelmaat, met meer dingen die ‘moeten’ dan normaal gesproken in de vakantie.

Moeite met afscheid nemen

Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik heb zelf nog wat moeite met afscheid nemen van de vakantie. Wat hebben we een mooie reis gemaakt door Engeland en Schotland! Met Interrail, een manier van reizen waarvan ik tot voor kort dacht dat die alleen bestemd was voor jong volwassenen. (En hoe positief ik het ook bekijk, dat ben ik al lang niet meer.)

Verrassing!

Als afsluiter van de vakantie hadden we voor de meiden een verrassing: we gingen naar Disneyland in Parijs. Toen we dat op het laatste moment vertelden – we zaten buiten te lunchen in Engeland – reageerden ze allebei geheel ‘in character’. De jongste sprong op en begon luid te juichen, te zingen en te dansen. De oudste werd heel stil en vroeg alleen ongelovig: ‘Echt, mama? Echt waar, mama?’

Ja, echt. Hoewel ik de eerste dag in Disneyland bijna spijt had van het initiatief. Zó veel mensen bij elkaar die elkaar allemaal voor de voeten lopen, dat is voor een introvert als ik best heftig. De eerste avond in Disneyland appte ik een goede vriend van wie ik wist dat hij het zou begrijpen: ‘Disneyland Parijs, a special kind of hell’.

Weinig zeuren

Maar ik moet toegeven: de licht-, muziek- en vuurwerkshow om 23 uur (waarom zo laat?!), waarvoor we al anderhalf uur op de grond zaten te wachten, was echt de moeite waard.

‘Mama, ik moest bijna huilen, zó mooi vond ik het’, aldus de jongste. Dat had ik stiekem ook – hoewel het ook mijn algehele hormonale toestand had kunnen zijn of de uitputting na een dag vol drukte en uren wachten voor attracties.

Hoe het ook zij, de meiden hadden de tijd van hun leven. En ik gunde het ze van harte, want ze hadden wonderbaarlijk weinig gezeurd tijdens de rest van de vakantie, wanneer we ‘alweer een oud gebouw’ gingen bekijken.

Het gewone leven

En dan doemt na de vakantie toch onverbiddelijk die eerste school- en/of werkdag op. Aan de ene kant voelt het als een nieuwe start, een nieuwe bladzijde in een nieuw (schooljaar)boek.

Aan de andere kant merk ik dat ik nog even geen zin heb in ‘werkdingen’. Ik wil nog niet met de wekker opstaan en volgens een – niet geheel door mijzelf – bepaald ritme leven.

Maar ik weet ook dat dat straks allemaal weer bijna als vanzelf gaat, want met twee schoolgaande kinderen ontkom je nu eenmaal niet aan een bepaald ritme. En stiekem is dat toch ook wel goed voor mij.

Voornemen

Een inzicht dat ik op onze reis (hernieuwd) heb opgedaan, is hoe ik oplaad van nieuwe plekken, ervaringen en indrukken. Want hoe vermoeiend veel lopen en bezichtigen ook kan zijn, toch krijg ik er steeds weer nieuwe energie van.

Ik heb me daarom voorgenomen om heel laagdrempelig in eigen stad voor mij nieuwe plekken te gaan ontdekken. Nieuwe koffietentjes, nieuwe leuke straatjes, nieuwe mooie gebouwen. Én ik ga op zoek naar stationery winkeltjes die mooie notitieboekjes en andere papierwaren verkopen.

Want daar word ik heel blij van. En zo houd ik mijn vakantiegevoel misschien nog even vast. (Want je dacht toch niet dat ik zonder mooi notitieboek was teruggekomen van vakantie?)

Food for thought (and action)

Hoe kijk jij aan tegen de eerste periode na een vakantie? Heb je dan weer zin om vol aan de slag te gaan of heb je wat moeite met opstarten? Wat kun je doen om het ‘vakantiegevoel’ een beetje vast te houden?