Home » Archieven voor

Maand: maart 2020

Leef je nog?!

‘Leef je nog?’ zie ik je denken, één wenkbrauw opgetrokken in een licht sarcastische blik, ‘of had je het gewoon te druk?’.

Maar misschien ben je al lang vergeten dat je je ooit hebt aangemeld voor mijn blog over meer geluk in de drukte. Als je maar weet dat ik jou niet vergeten ben, ondanks de radiostilte.

Iedere week nam ik me voor om je te schrijven. Want ik waardeer het enorm dat je me toelaat in je mailbox, dat neem ik niet lichtvaardig op.

Volgende week

Maar als het moment daar was om te gaan zitten en te schrijven kwam er niets, of leek alles wat ik wilde zeggen een herhaling van wat ik ooit al eerder geschreven had. ‘Ik schrijf volgende week wel wat,’ dacht ik dan. En zo zijn de weken en maanden voorbijgegaan.

Ik geef toe: er was ook een periode dat ik andere zaken prioriteit heb gegeven. Mijn gezin, een student die ik begeleidde, betaalde opdrachten – want er moet nu eenmaal wel brood op de plank.

Schrijven is voor mij puur een hobby en woensdagochtend, wanneer ik mijn stukjes schreef in een fijne koffietent, betekende voor mij een rustpunt in de week.

Alles is in beweging

Maar alles is in beweging en niets blijft hetzelfde, dat vond de Griekse filosoof Herakleitos, aan wie de uitspraak ‘Je kunt niet tweemaal in dezelfde rivier stappen’ toegeschreven wordt, lang geleden ook al.

Ik merkte dat ik in mijn vrije tijd meer wilde tekenen of handletteren en daar rust en ontspanning in vond. Zo maak ik maandelijks bulletjournal printables die ik deel op mijn (andere) website. Op deze manier combineer ik mijn liefde voor alles rondom planning en productiviteit met tekenen.

Ter illustratie: hieronder een weekplanner die ik gisteren gemaakt heb en die ik een aantal keer op A2-formaat wil laten uitprinten voor op mijn bureau.  Als je op het plaatje klikt, kun je een A4-formaat pdf downloaden (die overigens – in tegenstelling tot het plaatje – een stuk scherper is).

Je nieuwsgierigheid of joy volgen

Ook ging ik steeds meer maken met mijn snijmachine zoals kaarten, doosjes (de paasmandjes staan al klaar, mijn dochters en de Man lachen er hartelijk om), traveler’s notebook covers en schriftjes.

Kortom: ik merkte een verschuiving van dingen maken met mijn hoofd – dat al mijn hele leven de boventoon heeft gevoerd – naar dingen maken met mijn handen. En daar word ik heel blij van.

Het was dus niet een kwestie van te druk zijn, maar meer een kwestie van mijn nieuwsgierigheid en joy volgen. Naast, zoals ik eerder schreef, het gevoel dat ik niet veel van waarde voor jou meer toe te voegen had.

Dat betekent niet dat ik je vergeten was. Regelmatig dook je op in mijn hoofd en voelde ik me schuldig omdat ik niets van me liet horen.

En vanochtend, toen ik wakker werd met het zinnetje ‘Leef je nog?’, was daar ineens de behoefte en de ruimte om wél wat van me te laten horen.

En hoe nu verder?

Hoe het verder gaat met de website www.vandruknaargeluk.nl en deze stukjes? Ik weet het eerlijk gezegd niet.

Ik wil je tijd niet verdoen met zaken waar je niets aan hebt of met ‘random’ stukjes over mijn leven of mijn zelfgemaakte paasmandjes (ze zijn best leuk geworden, al zeg ik het zelf).  🙂

Ik hou van schrijven, maar ik wil er ook geen verplichting van maken of mezelf forceren: het is nu eenmaal een hobby. En ik wil me vooral laten leiden door mijn nieuwsgierigheid en joy.

Dat betekent dus het loslaten van zekerheden, vastgeroeste patronen en accepteren dat ‘niet-weten’ ook oké is. Gelukkig word ik daar met de jaren steeds beter in.