Hoe sommige gedachten meer druk(te) creëren en wat je eraan kunt doen

Daar lag ik dan op de bank in het paasweekend, al niezend, tranend, snotterend en snuitend. Mijn hoofd en lijf deden inmiddels pijn door de heftige niesaanvallen. Ik was volledig gevloerd door de hooikoorts.

Het wrange was dat ik drie jaar lang onder intensieve behandeling was geweest, nadat ik al het andere had geprobeerd. De ’desensibilisatiekuur’ bestond uit een serie injecties: een half jaar lang wekelijks en daarna twee en een half jaar jaar lang eens in de vier à vijf weken.

Terug bij af

De jongste, die nog niet op school zat, ging altijd mee. Spelen in de wachtkamer bij de dokter en daarna kijken hoe mama een prikje kreeg; ze vond het reuze interessant.

Maar de drie jaren aan injecties bleken helaas tevergeefs. En nu was ik weer terug bij af: ik moest uitjes van te voren afzeggen, vaak halverwege naar huis en iedere afspraak in de lente onder voorbehoud maken.

’Maar waarom vertel je me dit nou eigenlijk?’ vraag je je misschien af. ‘Wat heeft dit te maken met druk en geluk? Ik heb geen last van hooikoorts.’

Een extra laag pijn

Een groot deel van de druk(te) speelt zich af in ons hoofd. Het is dat stemmetje dat zeurt dat je niet genoeg doet, niet genoeg bent. En het is het stemmetje dat een extra laag ‘psychische pijn’ creëert boven op de echte pijn. 

Voor mij ging dat in het paasweekend toen ik ziek op de bank lag ongeveer zo:

  • Nou, lekker dan, drie jaar lang geïnvesteerd en het helpt totaal niet. Lig ik weer op de bank, ziek van ellende. En buiten is het schitterend weer en iedereen kan ervan genieten behalve ik.
  • Zal je zien, kan ik morgen natuurlijk ook niet naar de brunch voor S., net zoals ik halverwege de lunch voor de veertigste verjaardag van J. ook al moest afhaken.
  • Ik moet dinsdag naar kantoor. Nou, dat gaat dan vast ook niet. Loop ik straks ontzettend achter met alles. En áls ik al ga, dan zie ik er natuurlijk uit als een vogelverschrikker.
  • Koningsdag in het park met de meiden over een week, daar kan ik dan natuurlijk ook weer niet bij zijn. Denken ze later: ‘Waar was mijn moeder als we iets leuks gingen doen in de lente? O, die lag altijd ziek op de bank’.

En zo ging het nog even door. Totdat ik besefte dat ik zelf de zaken alleen maar erger aan het maken was. Dit soort negatieve gedachten voert de druk(te) in je hoofd namelijk alleen maar op.

Helpende gedachten

Ja, het was vervelend, ik had pijn in mijn hele lijf, voelde me rot en kon niet naar buiten.

Maar het was gewoon even niet anders, dus ik kon het maar beter accepteren. Die acceptatie zorgde meteen al voor minder spanning in mijn lijf en hoofd.

Vervolgens ging ik bewust op zoek naar helpende gedachten, in plaats van gedachten die een extra laag psychologische pijn creëerden:

  • Wat ben ik ontzettend dankbaar voor alle dagen dat ik me wél gezond voel.
  • Wat fijn dat ik nog gezellig met de Man en de meiden heb kunnen lunchen vrijdag en vervroegd Pasen heb gevierd (lees: eieren zoeken) voordat de hooikoorts losbarstte.
  • Wat komt het goed uit dat ik nu geen rekening hoef te houden met de meiden, omdat ze uit logeren zijn.
  • Hoera voor Netflix! Ik ben toch tot niets anders in staat, dus kom maar op met die series. Guilt-free binge watching. 🙂
  • This too shall pass – wanneer het weer gaat regenen, en dat gebeurt vast binnenkort, heb ik een stuk minder last.

Trucje?

Voor mij is het belangrijk om dit soort helpende gedachten niet alleen maar te denken, maar ook te ‘voelen’. Anders wordt het een trucje waar je weerstand tegen kunt ontwikkelen.

Dit soort gedachten helpt voor mij ook alleen maar als ik eerst heb mogen balen van de situatie. Je hoeft dus niet alle negatieve gedachten of gevoelens te onderdrukken. Die mogen er namelijk ook zijn.

Je kunt de situatie erkennen (ja, ik voel me rot), vervolgens proberen de situatie te accepteren als je er op dat moment niets aan kunt doen (ja, het is nu eenmaal zo) en daarna gaan kijken of je hinderende gedachten (waarom overkomt dit mij nou weer) kunt vervangen door helpende gedachten (hoera, guilt-free binge watching – of wat jou dan ook helpt om je beter te voelen).

 

Pure winst

Had ik dan helemaal niets gehad aan die hele behandeling? Nee, er was in ieder geval één groot voordeel: sinds ze mij meer dan honderd injecties heeft zien krijgen, knippert mijn jongste dochter niet eens meer met haar ogen als zij zelf een prik krijgt. Dat is dan toch maar pure winst.

O, en Koningsdag? Die heb ik gewoon kunnen vieren met de meiden. In het park. Zonder al te veel last van hooikoorts (hoera voor regenbuien tussendoor). Alwaar de oudste bijna zeventig van die scrunchies voor in je haar verkocht die ze zelf had gemaakt op de naaimachine.

Overigens zonder enige hulp van mij, want ik heb andere talenten. 🙂


Food for thought

Creëer je zelf soms ook wel eens een extra laag ‘psychische pijn’ boven op de pijn die je al voelt? Welke gedachten gaan er dan door je hoofd? Wat zou je kunnen helpen om die extra laag ‘psychische pijn’ te laten verdwijnen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *