Hoe ik geleerd heb dat niets vanzelfsprekend is

Het is zondagmiddag, bijna twee uur. In het DeLaMar Theater zak ik met een zucht onderuit in de zachte, rode stoel. Achter me zit Sterre te giechelen met een vriendinnetje.

(Als ik later vraag wat er zo grappig was, vertellen ze dat het stukje vel dat hun duim en wijsvinger verbindt gek aanvoelt. Waar kinderen zich over kunnen verwonderen… daar kunnen wij nog wat van leren.)

Krijg toch allemaal de kolere

We zijn in het theater voor de musical Ciske de Rat waarvoor we gratis kaartjes hebben gekregen. Sterre had de gelijknamige film op school gezien, waarna ze ons tot vervelens toe luidkeels had getrakteerd op haar eigen – Goois klinkende – versie van het origineel in plat Amsterdams gezongen nummer ‘Krijg toch allemaal de kolere’.

Hoewel mijn eigen muzikale voorkeur in een heel andere richting ligt, had ik toch besloten om met Sterre naar de musical te gaan. Iets met jeugdsentiment en mijn kinderen wat willen meegeven van de cultuur van de stad waarin ze opgroeien.

Dankbaarheid

In mijn zachte rode stoel kom ik bij van de drukte van de laatste weken voor de zomervakantie. Ik hoef me even nergens anders op te focussen, behalve op wat er zo dadelijk op het toneel zal gebeuren.

En terwijl het licht dimt en de voorstelling begint, overspoelt me een groot gevoel van dankbaarheid voor dit cadeau. En ik realiseer me: het is niet vanzelfsprekend dat ik hier zit.

Het is niet vanzelfsprekend

Nu krijg ik niet iedere week gratis kaartjes aangeboden voor het theater. Dus dit was een bijzondere gelegenheid waar je niet zo snel aan voorbij gaat.

Maar vaak gaan we wél voorbij aan de dingen die vanzelfsprekend of ‘normaal’ lijken. Totdat iets het ‘normale’ verstoort.

Totdat je zelf een nare kou vat of je kind dagenlang de boel onderspuugt. Totdat je je baan verliest of een burn-out krijgt. Totdat je ineens een grote lekkage in je huis hebt. En dan is je gezondheid of die van je kind, je baan, de energie die je normaal gesproken hebt, of een veilig huis ineens niet meer zo vanzelfsprekend.

Reiservaringen

Misschien komt het omdat ik in een vorige baan regelmatig reisde naar landen als Burkina Faso, Bangladesh en India, waar in veel gebieden een basale voorziening als schoon drinkwater niet eens vanzelfsprekend is. En waar mensen soms alles op alles moeten zetten om hun kinderen te eten te kunnen geven.

Bangladesh, 2003. Een jongetje helpt me bij de waterpomp zodat ik mijn handen kan wassen.

Misschien hebben de ervaringen die ik daar heb opgedaan me een bewuster en dankbaarder mens gemaakt. Ik realiseerde me namelijk al snel dat als ik ergens anders geboren was geweest, mijn leven er waarschijnlijk heel anders had uitgezien.

Het is niet vanzelfsprekend dat er schoon water uit de kraan komt, dat ik een dak boven mijn hoofd heb, dat mijn kinderen gewoon naar school kunnen, dat ik veilig over straat kan. Het is niet vanzelfsprekend dat er drie keer per dag een goede maaltijd op tafel staat en dat ik altijd de beschikking heb over elektriciteit.

Bangladesh, 2003. Overleg met de dorpsoudsten.

Geluk

Het besef dat niets vanzelfsprekend is, maakt me niet alleen bewuster van al het mooie en bijzondere, maar juist ook van schijnbaar vanzelfsprekende dingen zoals schoon water uit de kraan en een warme douche.

Het besef dat niets vanzelfsprekend is, draagt op die manier bij aan mijn gevoel van dankbaarheid en geluk.

Ik ben me bewuster van alles dat er al is, van alle rijkdom die ik vaak voor lief neem. En dat bewustzijn is een grote stap op weg naar geluk in de drukte.

Je hoeft geluk niet na te jagen, je kunt het vinden in alledaagse dingen.

In dingen die je misschien vanzelfsprekend vindt en voor lief neemt. Dingen die je over het hoofd ziet, totdat je beseft: het is niet vanzelfsprekend.

Food for thought and action

  • Wat vind jij vanzelfsprekend dat, welbeschouwd, eigenlijk helemaal niet zo vanzelfsprekend is? Je kunt eventueel een lijstje maken.
  • Sta bij elk punt even stil.  Hoe voelt dat?
  • Hoe zou je je kinderen kunnen helpen bij het ontwikkelen van het besef dat niets vanzelfsprekend is?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *