Van druk naar geluk: hoe ik in mijn valkuil trapte

Hoe ik in mijn eigen valkuil trapte

Ik ben er toch weer ingetrapt, zo’n maand voor de grote vakantie: te lang te hard werken.

De tekenen dat ik rustiger aan moest doen, waren er wel. Ik sliep slecht ’s nachts, was overdag moe en regelmatig geïrriteerd en kreeg last van kleine kwaaltjes.

Maar ik was te eigenwijs om te luisteren. Ik had toch bijna vakantie, dán kon ik naar hartelust uitrusten. Nú kon ik nog even doorpakken en het ene project afronden, een plan voor een ander project opstellen, een handleiding afmaken en mijn eigen website lanceren. Dacht ik.

Maar mijn lichaam had andere plannen.

Wil je niet goedschiks luisteren, dan maar kwaadschiks, dacht mijn vermoeide lijf. 

En prompt werd ik ziek. Zelfs toen was ik nog te eigenwijs om te luisteren en sleepte ik me al hoestend en proestend naar een overleg. Twee uurtjes moest ik toch wel vol kunnen houden? Huilend van ellende kwam ik thuis. Eindelijk had ik de boodschap door.

Ik ben iemand die haar beloftes nakomt en afgesproken deadlines haalt. Combineer dat met de wens om voor de vakantie alle lopende zaken af te ronden en mijn vier zakelijke mailboxen helemaal leeg te hebben en er doemt een megagrote valkuil op. Eentje waar ik dit keer met open ogen ben ingetrapt.

Natuurlijk wist ik wel dat ik niet goed bezig was.

Maar met uitzicht op een vier weken durende vakantie kon ik toch nog wel een tandje bijzetten? Niet dus. En eigenlijk wist ik dat diep van binnen best wel.

Regelmatig pauzeren en op tijd stoppen met werken om te ontspannen heeft namelijk alleen maar voordelen:

1. Het komt mijn productiviteit en de kwaliteit van mijn werk ten goede.

Uit onderzoek blijkt dat je je maar een beperkte tijd achter elkaar goed kunt concentreren. Voor mij is dat ongeveer anderhalf uur. Dus na anderhalf uur neem ik pauze en loop ik wat rond, ga een boodschap doen, haal een kop koffie, maak een praatje of kopieer het document dat ik een collega heb beloofd.

2. Ik slaap er beter door.

Als ik ’s avonds na het eten nog te laat doorwerk of een hele dag zonder pauze heb doorgejakkerd, zit mijn hoofd vol leuke en minder leuke werkgedachten. Daardoor voel ik me onrustig en kom ik moeilijker in slaap. Of word ik midden in de nacht wakker met een idee voor een project of mijn website.

3. Ik houd voldoende energie over voor niet-urgente maar wel belangrijke dingen,

zoals het voeren van goede gesprekken met vrienden, het lezen van een interessant boek, het maken van een tekening of het nadenken over het leven . Als ik te hard en te lang doorwerk, ligt het gevaar van bingewatching (met dank aan Netflix) op de loer, want voor deze vorm van passief consumeren is geen enkele inspanning van mijn kant vereist.

4. Ik houd meer tijd en energie over voor mijn gezin.

Het lukt me dan beter om echt aanwezig te zijn, te luisteren en meer geduld op te brengen. Ik ben minder snel geïrriteerd en kan dan beter genieten van samen met de meiden iets tekenen of knutselen.

5. Het komt mijn gezondheid ten goede.

Ik kan soms zo opgaan in wat ik doe dat ik vergeet te eten of te drinken. Dat is voor een keertje niet erg, maar als dat meerdere dagen achter elkaar gebeurt, dan zorg ik niet goed voor mezelf. En het resultaat laat zich inmiddels raden.

Dus met dit in mijn achterhoofd neem ik me voor om in het nieuwe schooljaar nog beter te letten op de signalen van mijn lichaam, en op tijd pauzes te nemen of te stoppen met werken. Zodat ik de volgende keer niet met een ziek lijf, volgestouwd met ibuprofen en codeïne, in het vliegtuig naar mijn vakantiebestemming stap.

Food for thought

Neem jij voldoende pauze als je werkt en stop je op tijd? Hoe krijg je dat voor elkaar? En zo niet, wat heb je nodig om dat wel te doen? Negeer jij de signalen van je lichaam ook wel eens? Wat heeft dat voor resultaat?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *