Mijn zin van het leven: de 3e sleutel tot geluk

De openheid gebiedt me te vertellen dat ik vooraf enigszins moeite had met het schrijven van een blogpost over openheid, zingeving en op zoek gaan naar het grotere geheel. Dit is de 3e sleutel tot geluk volgens het boek ‘Geluk voor kinderen’ waar ik eerder over schreef (de andere sleutels vind je hier).

Niet omdat ik het geen interessant onderwerp vind of omdat ik denk dat openheid en zingeving niet bijdragen aan geluk. Maar omdat het zo’n groot en allesomvattend thema is waar ontzettend veel over te zeggen valt.  Maar ik weet dat je het waarschijnlijk druk hebt  :-), dus ik zal het hier beperkt houden.

Wat doe ik hier?

In bovengenoemd boek, in het verhaaltje dat hoort bij het thema openheid en zingeving, vraagt vogel Alba zich af: “Wat doe ik hier?”. En zo komen we meteen uit bij één van de meest fundamentele vragen van het leven: waartoe ben ik op aarde? (Als je nu denkt: ja hallo, ik ben net wakker, dit is wel wat zware kost zo op de vroege ochtend: I know how you feel!)

Ik heb de vraag ‘waartoe ben ik op aarde’ of ‘wat is mijn bestemming’ altijd ingewikkeld gevonden. Sommige mensen lijken van jongs af aan te weten wat ze hier op aarde komen doen. Zo ben ik altijd lichtelijk jaloers geweest op mijn lieve schoonzus. Zij wist heel jong dat ze veel kinderen wilde en ze werkt al haar hele volwassen leven met plezier in de kinderopvang. Kinderen zijn haar ‘ding’, zeg maar.

Mijn ‘ding’ – of gebrek daaraan

Ik, daarentegen, heb nooit zo heel duidelijk één ‘ding’ gehad. Ik had en heb verschillende ‘dingen’ die ieder op hun eigen manier bijdragen aan mijn geluk en die ‘zin geven’ aan mijn leven.

Van mijn coachingspraktijk tot opdrachten bij VluchtelingenWerk, van schrijven en tijd doorbrengen met mijn meiden tot het volgen van verschillende opleidingen: ik heb meestal meerdere ‘dingen’.

Mijn gebrek aan een allesoverheersende ‘passie’ en mijn voorliefde voor verschillende ‘dingen’, heb ik inmiddels geaccepteerd en omarmd. Blijkbaar is dat iets wat bij mij hoort en waardoor al mijn verschillende kanten aan bod kunnen komen. Overigens is er een interessant filmpje met Elizabeth Gilbert over dit onderwerp.

Mijn bijdrage aan het grotere geheel

Wél is het besef door de jaren heen gegroeid dat er een soort gemene deler is in wat ik doe. Lang geleden, toen ik hierover nadacht, heb ik in mijn dagboek als mijn missie opgeschreven: “Liefde en (ver)licht(ing) brengen aan iedereen die mijn pad kruist.”

Dat is nog altijd mijn eigen kleine manier om bij te dragen aan het grotere geheel. (Niet dat het me altijd lukt, hoor. Vooral mijn dierbaren moeten het wel eens ontgelden als ik moe of ongesteld ben.)

Wat dat ‘grotere geheel’ dan precies is en hoe je ernaar op zoek gaat (als je dat al zou willen) lijkt me weer een heel apart thema. Ik vat dit deel van de 3e sleutel tot geluk maar zo op: kun je openstaan voor het leven, voor wat er op je pad komt en voor het idee dat er iets is dat groter is dan jij zelf, wat dat dan ook moge zijn? En dan is het antwoord voor mij een luid en duidelijk: Ja!

De simpele essentie

Afgelopen zaterdag wachtte ik op Schiphol op mijn dierbare tante Jet (van bijna 80 jaar!) die terugkwam van een verblijf in haar huisje op Menorca. Toen ik daar tijdens het schrijven van dit stukje aan terugdacht, terwijl ik uit het raam staarde van het café waar ik zat, schoot er ineens een zin door mijn hoofd die ik haar ooit heb horen zeggen.

Het is een zin over de zin van het leven die het ingewikkelde terugbrengt tot een simpele essentie. Een zin die ik heel mooi vind in al zijn eenvoud:

De zin van het leven, is de zin in het leven.

Ik wens je veel zin (in) vandaag!

Food for thought

Heb jij een ‘missie’ in het leven? Heb je het gevoel dat je onderdeel bent van een groter geheel? Kun je openstaan voor het wat het leven je brengt? En draagt dat bij aan je geluk?

4 reacties

  1. Marina zegt:

    Het filmpje van Elizabeth Gilbert heeft me veel gedaan. Ik ben een kolibrie en sinds ik dat weet, ben ik zoveel rustiger. Ik was zo aan het zoeken, dat het zoeken mijn leven zo’n beetje opslokte. Nu slaat de balans door naar leven ipv zoeken. En wat houdt dat leven in? Zorgen voor mijn kinderen. Mijn jongste gaat nog niet naar school dus ik volg veelal haar ritme. We gaan dan een paar keer heen en weer op de roltrap in een winkelcentrum en dat soort dingen. Prima. Ik voel nu de rust om daar van te genieten.

    • Sascha zegt:

      Wat heerlijk dat je nu de rust hebt om te genieten van het heen en weer met de roltrap gaan met je jongste dochter, Marina! Als je daarvan kunt genieten, ben je dus echt aanwezig in het moment. Op zo’n moment zoek je niet langer, maar heb je gevonden!

    • Sascha zegt:

      Precies, Nicole, dat vond ik nou ook toen ik dat zinnetje hoorde! En het geeft meteen wat lucht op momenten dat we te zeer verstrikt raken in gedachten over de zin van het leven. Fijn weekend!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *