Sascha

Life coach, kindertherapeut, freelancer

voor maatschappelijk betrokken organisaties, waar ik orde in de chaos schep door processen en mensen te begeleiden of projecten te managen.

Moeder

van Sterre (8) en Lenthe (6)
die me heel veel leren over het leven en over mezelf, en partner van Matty.

Met z’n vieren wonen we in

Amsterdam

in een magisch huis met twee kabouters op het dak.

Life-long learner &
lijstjes-lover

Unapologetically me (nou ja, meestal dan).

Ik vul mijn dagen bewust met

joy, inspiration & abundance

(nou ja, meestal dan).

Meer introvert dan extravert,

laad ik op van tijd voor mezelf waarin ik kan reflecteren en kan lezen (en van chocolade met karamel en zeezout).

Zodat ik daarna weer écht aanwezig kan zijn
voor de mensen en dingen die belangrijk zijn voor mij.

 


Als kindertherapeut, life coach en ervaringsdeskundige

ken ik de drukte

(en soms chaos) die het runnen van een gezin
in combinatie met betaald werken en een sociaal leven met zich meebrengt.

Ik weet hoe te veel drukte kan zorgen voor onrust, schuldgevoelens, minder plezier in het leven én minder plezier met je kinderen.

Maar ik weet ook hoe het anders kan.

Hoe je tijd voor jezelf kunt inruimen, afspraken met jezelf kunt maken én nakomen. Hoe je meer kunt doen van wat jou gelukkig maakt. En hoe dit een positieve invloed heeft op je kinderen en de mensen om je heen.

Van druk naar geluk.

(of naar geluk in de drukte)

Sascha de Graaf

 Sascha de Graaf

Zelf moeder van twee dochters in de lagereschoolleeftijd heb ik ook geworsteld met het hooghouden van alle ballen en het voldoen aan de verwachtingen van anderen én vooral van mezelf. Totdat het me ineens pijnlijk duidelijk werd dat ik voornamelijk in de overlevingsstand stond.

Waar was het plezier? Waar was de voldoening? Waar was ík?

Langzaam drong het besef dat ik maar één keer leef, diep tot me door. Al 15 jaar werkte ik bij dezelfde organisatie, in verschillende functies toen iemand me vroeg:

Maar wat wil je nou écht? 

Na mijn studie tot integratief kindertherapeut heb ik toen mijn eigen praktijk opgezet, waar ik met veel plezier en voldoening kinderen en gezinnen die waren vastgelopen, weer verder hielp.

Steeds kwam ik moeders tegen die hun uiterste best deden alle ballen in de lucht te houden.

En zich daarbij vaak nog schuldig voelden ook. 

Moeders die in de overlevingsstand stonden, iets wat ik zelf ook herkende van een aantal jaren daarvoor. Tot ik door o.a. mijn opleiding als kindertherapeut en life coach leerde om niet meer te óverleven, maar te léven.

 

Tijdens de gesprekken die ik met moeders had, zowel professioneel als privé, merkte ik

hoeveel voldoening en plezier ik haalde uit het begeleiden van moeders van druk naar geluk (of naar geluk in de drukte). 

En hoeveel baat zij hadden bij begeleiding van iemand die zelf óók weet hoe het voelt.  

En naarmate een moeder zich beter ging voelen, kwam er ook weer meer ruimte voor écht plezier met haar kinderen. Met als gevolg dat zij óók beter in hun vel gingen zitten.

Maar de uren in mijn dag zijn beperkt en met één-op-één coaching kan ik maar een beperkt aantal moeders bereiken.

Dus ik was op zoek naar een manier om meer moeders tegelijkertijd van dienst te kunnen zijn.

Zo is deze website geboren. 

Met een blog, worksheets die je zelf kunt doen en wekelijks inspiratie of een tip in je inbox.

Ik kan me voorstellen dat je nog iets meer over mijn achtergrond wilt weten…

Andere culturen en talen hebben me altijd gefascineerd. Toen ik op het vwo zat, waar ik tot groot afgrijzen van mijn klasgenoten met plezier Grieks en Latijn volgde, ontmoette ik tijdens een vakantiebaantje een Indonesische vrouw. Zij vertelde mij over de cultuur van het Indonesische eiland waar ze vandaan kwam en ik luisterde ademloos. Toen ik in die periode op tv een cursus Indonesisch zag met daarin veel informatie over de cultuur, was ik verkocht.

Ik ging Indonesiëkunde studeren aan de Universiteit van Leiden, waar ik in 1996 afstudeerde. 

Tijdens mijn studie had ik – zoals iedere student – geld nodig en kreeg ik een bijbaantje bij het IRC, een kenniscentrum op het gebied van water en sanitatie in ontwikkelingslanden. Bij die organisatie ben ik – na mijn afstuderen – uiteindelijk 15 jaar gebleven in verschillende functies, waaronder publications manager.

Al snel merkte ik na mijn afstuderen dat ik verder wilde leren, maar dan iets ‘praktisch’. Ik had mijn afstudeerscriptie namelijk over Indonesische taal en literatuur geschreven en dat was nou niet direct toepasbaar in het leuke werk dat ik deed.

Ik koos voor de opleiding ‘Commerciële Economie’, met als specialisatie internationaal management, die ik naast mijn werk in de avonduren volgde. 

Toen ik de studie afgerond had, kwam een vriendin met een interessante opleiding die zou passen bij mijn werk voor het IRC: ‘Marketing, sponsoring en fondsenwerving voor non-profit organisaties’.

Op de eerste dag van de opleiding zag ik een leuke man met een mooie kop. Toen hij mij op een van de vervolgdagen tijdens de koffiepauze koekjes kwam brengen, was ik verkocht. De slogan tijdens de opleiding was: ‘Fundraising is friendraising.’ Daar zijn later nog vaak leuke grappen over gemaakt…

Intussen had ik er – naast andere talen en culturen – een nieuwe interesse bij gekregen: ik was benieuwd naar hoe mensen in elkaar zitten en hoe je het leven creëert dat bij je past en waar je gelukkig van wordt.

Voor mijn plezier begon ik daarom naast mijn fulltime baan aan een opleiding Psychologie.

Gedurende een periode van een jaar kreeg ik langzaam de sterke wens om kinderen en ouders die ergens vast waren gelopen, te begeleiden. Kinderen die vaak bang, boos of, verdrietig waren, die nare situaties meegemaakt hadden en moeite hadden deze te verwerken. Ouders die zelf vastliepen, niet alleen in de omgang met hun kinderen, maar ook in hun eigen leven. Ik stopte met de algemene psychologieopleiding en ging op zoek naar iets wat beter paste bij wat ik wilde.

Ik kwam terecht bij de Academie voor Psychotherapie, waar ik een vierjarige opleiding volgde. 

De opleiding ging uit van de kracht, kwaliteiten en mogelijkheden van mensen en hoe je deze kunt benutten om het leven te creëren dat bij je past én om anders om te gaan met de obstakels op je pad. Oplossingsgericht in plaats van probleemgericht, dat sprak me aan.

Halverwege de opleiding kreeg ik mijn oudste dochter, Sterre, van de leuke man met de mooie kop die ik tijdens een eerdere opleiding had ontmoet. Ik studeerde af met een specialisatie als integratief kindertherapeut en zette – in eerste instantie nog naast mijn werk bij het IRC – mijn eigen praktijk op. Tweeënhalf jaar na de geboorte van Sterre kwam Lenthe.

En toen kwam ook het moment om mijn ‘zekerheden’ in de vorm van de vaste baan die ik had, op te geven. 

Mijn baan bij het IRC gaf me niet langer voldoening en ik besloot om ontslag te nemen en me alleen op mijn eigen praktijk te richten. Na een tijd voelde ik het verlangen om meer met collega’s te werken en naast mijn praktijk óók andersoortig werk te doen. Ik nam een baan aan bij het Landelijk Bureau van VluchtelingenWerk voor 18 uur in de week op de communicatieafdeling. Intussen had ik ook de functie van bestuurslid van een beroepsvereniging voor therapeuten geaccepteerd. In de combinatie van deze functies kwamen al mijn verschillende kanten aan bod!

Na een jaar eigen praktijk, VluchtelingenWerk én een bestuursfunctie moest ik concluderen dat het te veel werd.

Ik gaf met pijn in mijn hart, want wát een fantastische collega’s, mijn baan bij VluchtelingenWerk op. Na vijf maanden werd ik opgebeld, door de manager van een andere afdeling dan waar ik werkzaam was geweest, of ik misschien geïnteresseerd was om een afgebakende klus te doen. Dat was het begin van mijn werk als freelancer, dat ik nu met veel plezier combineer met mijn praktijk en met mijn gezin.