Terug van weggeweest? Over ‘moeten’ en zelf opgelegde verplichtingen

Zoals je misschien hebt gemerkt (of misschien ook niet), ben ik er een tijdje tussenuit geweest. Ik ben op vakantie geweest en heb mezelf de ruimte gegeven om even niets te ‘moeten’.

Maar met de start van het nieuwe schooljaar merk ik dat het gevoel van ‘moeten’ toch weer snel de kop opsteekt. Zeker nu de Man drie dagen per week om zeven uur ‘s ochtends de deur uit gaat en pas rond zeven uur ‘s avonds weer thuis is.

Die dagen sta ik er alleen voor en komt – naast mijn werk – het normaal ‘gedeelde moeten’ van lunchtrommels maken, kinderen wegbrengen en ophalen, boodschappen doen en koken alleen op mijn schouders neer . (Hulde aan alleenstaande moeders en vaders!)

Het nieuwe schooljaar is amper begonnen en ik ben alweer aan vakantie toe.

Groots meegesleept

Maar wat ik vervelender vind: zelfs in de dingen waar ik altijd heel blij van word, heb ik minder plezier. En dat is een teken aan de wand.

Te veel moeten leidt voor mij tot minder energie en minder plezier.

Als je mijn blogs hebt gelezen, ken je me onderhand een beetje. En dan weet je dat ik een fan ben van de opvatting dat je zelf voor een groot gedeelte je eigen leven creëert. Al is het alleen maar door de manier waarop je bepaalde gebeurtenissen interpreteert.

En hoewel je niet overal invloed op kunt uitoefenen, kun je wel met kleine stappen en beslissingen vorm geven aan je leven.

De afgelopen periode heb ik dat te weinig bewust gedaan. En heb ik me groots laten meeslepen door het leven. Met als gevolg minder energie en minder plezier.

Bewust vormgeven

Afgelopen maandag heb ik daarom weer een duidelijke ochtendroutine voor mezelf ingesteld. Mediteren, bewegen, lezen. Vóórdat iedereen wakker is. Want daarvan weet ik dat het me voedt en energie geeft. (Helaas heb ik nu nóg rugpijn van de yoga zonnegroet die ik maandag iets te enthousiast heb uitgevoerd, maar dat terzijde).

Bij het opnieuw bewust vormgeven van mijn leven in kleine stappen hoort ook het besluit om me weer meer te laten leiden door waar ik écht zin in heb. En niet door verplichtingen die ik mezelf min of meer heb opgelegd.

Mijn blog: willen of moeten?

Neem als voorbeeld het schrijven van dit blog. Dat doe ik al zo’n twee jaar puur voor mijn plezier en in de ijdele hoop dat heel misschien iemand anders er heel soms ook wat aan heeft.

Maar voor de vakantie voelde ik bijna een soort tegenzin om te schrijven. Het verschoof langzaam van een fijne bezigheid en rustpunt in mijn week naar een taak die er óók nog eens bijkwam, iets wat ik ‘moest’ doen.

Terwijl er niemand was die mij die taak oplegde. Alleen ikzelf.

 

Do what you love - Van druk naar geluk

Vrijheid

Ik ga het dus anders doen.

Als ik schrijf, is dat omdat ik er zin in heb en graag iets met je wil delen (zoals nu). Ik gun mezelf dus de vrijheid om niet langer aan de door mijzelf opgelegde frequentie van eens in de twee weken te voldoen.

De ‘druk’ gaat er dus vanaf en ik laat het plezier weer meer toe. Ik ben benieuwd waar dit toe leidt. Het kan zijn dat ik toch eens in de twee weken in je inbox blijf verschijnen. Of dat het eens in de maand wordt.

Het kan ook zijn dat de berichten anders van vorm worden. Dat ik bijvoorbeeld kort een citaat, een beeld, een filmpje of een boek met je deel dat mij geïnspireerd heeft. Zonder dat ik er een ‘verhaal’ omheen schrijf.

Ik gun mezelf de vrijheid om te kijken wat er ontstaat als ik de door mijzelf opgelegde verplichting loslaat en weer ga creëren vanuit ‘zin’.

Op de bonnefooi

Ik geef mezelf, kortom, de vrijheid om te kijken waar ik uitkom.

Een beetje zoals op de bonnefooi reizen: ik weet niet waar ik eindig.  Er zijn geen verplichtingen; ik laat me weer meer leiden door wat goed voelt.

Jij hebt natuurlijk de vrijheid om nog een stukje mee te reizen om te zien wat we onderweg tegenkomen, of te besluiten dat het voor jou nu genoeg is geweest. In dat laatste geval wil ik je heel hartelijk bedanken voor je vertrouwen, en voor je tijd en aandacht.

Besluit je om nog wel nog een stukje mee te reizen? Ook dan wil ik je bedanken voor je vertrouwen!

En ik voel me dankbaar dat je me nog steeds toelaat in je inbox, want ik weet als geen ander: jouw tijd is schaars.

Food for thought

Waarin gun jij jezelf meer vrijheid? Hoe ga je om met de ‘moetens’ in je leven? Welke – zelf opgelegde – verplichtingen zou je kunnen laten varen?

 

6 reacties

  1. Corien zegt:

    Ha Sas,
    Ik vroeg me al diverse malen af, waar is de email Van druk naar geluk?
    Het zijn voor mij altijd fijne, bemoedigende en ontwapenend eerlijke stukjes die je schrijft. Dient voor mij als n geheugensteuntje om soms even uit te zoomen van de dagelijkse details.

    Ik las wel tussen de regels door dat je erg druk was, te druk, met je werkproject. Dus ik snapte t ook wel toen het wat langer dan gewoonlijk stil bleef.

    Fijn dat er vandaa weer iets in de inbox zat; ik blijf volgen en ga mee op je reis.

    Succes!

  2. iete zegt:

    Nou, ik blijf je lezen hoor. Kom maar lekker mijn inbox opleuken van tijd tot tijd. En als lezer houd ik niet bij of dat elke week is of niet. Het komt als het komt.

    Fijn stukje weer. Dank je.

  3. Marianne zegt:

    Hi lieve Sas!
    Wat fijn om weer van je te horen,en ja! ook ik blijf je volgen en wil me graag door jou ook in mijn `nieuwe` leven (waarin ik écht mijn draai nog moet vinden) laten blijven inspireren. Dank voor je steeds weer verhelderende en relativerende blik. Hopelijk tot snel.
    Liefs! Marianne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *