Word jij er ook zo moe van? Tip van de week

Soms word ik er doodmoe van. Maar ik doe er zelf net zo hard aan mee. En het gekke is dat je er af en toe juist het tegenovergestelde mee bereikt.

En daar ligt de paradox, of het obstakel: van het altijd maar streven naar geluk kun je ongelukkig worden. En heel moe. 

Loser?

Het leven – en je geluk – lijkt tegenwoordig maakbaar. Kun je geen kinderen krijgen op de natuurlijke manier? Dan zijn er andere methoden. Ben je gestrest? Dan doe je een cursus mindfulness of ga je op yoga-retreat.

De winkels liggen vol met zelfhulpboeken die je laten zien hoe je gelukkiger, slanker, relaxter en slimmer kan worden. En op Youtube kun je allerlei ‘tutorials’ vinden die je zo’n beetje alles leren wat er maar te leren valt.

Als je niet gelukkig bent, ben je een loser. Want je hebt het zelf in de hand. Dat lijkt zo langzamerhand de boodschap te zijn. 

Maakbaar?

Begrijp me niet verkeerd: ik ben een groot voorstander van verantwoordelijkheid nemen voor je eigen leven en je eigen geluk. Want anderen de schuld geven van jouw ongeluk – of de drukte in je leven – levert je op de lange termijn weinig op.

En ik geloof ook dat je zelf invloed kunt uitoefenen op hoe je je voelt en hoe druk je het hebt. Er zijn altijd dingen die je kunt doen of laten.

Maar dat wil niet zeggen dat alles maakbaar is. Want soms gebeuren dingen gewoon.

Een dierbare vriendin overlijdt, je kind valt van de trap, je man ziet jullie relatie niet meer zitten, je wordt wegbezuinigd op je werk, je raakt in de overgang.

En dan is het logisch dat je je even (of langer) ongelukkig voelt.

Overgang?

Onlangs ben ik 45 jaar geworden. En dat heb ik dit jaar voor de verandering maar eens gevierd met een kleine groep vrienden die mij dierbaar zijn. (Want mijn woorden voor 2018 zijn Create en Celebrate. En wat heb ik aan mijn woorden voor 2018 als ik er niet naar leef? Maar dat terzijde.)

En nu heb ik het idee dat ik langzaam in de overgang raak. Want de laatste paar maanden word ik vaker en heel onregelmatig ongesteld, heb ik meer last van hoofdpijn én van chagrijnige buien vlak voordat ik ongesteld word. 

Nu kan het ook zijn dat ik ineens alles interpreteer als zijnde symptomen van de overgang, nadat mijn moeder – die aankondigde een heel leuk cadeautje voor me te hebben – me een boek over de overgang gaf. (Het is inderdaad een leuk boek, dat klopt dan wel weer).

Het is wat het is, van druk naar geluk

Extra pijn

Maar wat de precieze oorzaak ook is, tijdens zo’n min of meer onverklaarbare chagrijnige bui helpt het niet om mezelf te verwijten dat ik niet gelukkig ben.

Want door me druk te maken over dat ik niet gelukkig ben – of het druk heb – creëer ik een extra laag psychologische pijn, boven op de pijn van het ongelukkig zijn.

En voel ik me dus dubbel ongelukkig. En daar heeft niemand wat aan.

De remedie (oftewel: de tip van de week)

Als ik me even ongelukkig voel, zijn er – op de momenten dat actie ondernemen niets uithaalt – twee dingen die helpen:

  1. Goed voor mezelf zorgen, en
  2. Accepteren dat ik me op dat moment gewoon even ongelukkig voel.

‘Het is wat het is’. Het is zo’n dooddoener, dat zinnetje, maar mij helpt het op zo’n moment.

Want je af en toe ongelukkig voelen hoort ook bij het leven. En als je dat kunt accepteren, haalt het de druk van de ketel. En voel je je, vreemd genoeg, net even wat gelukkiger. 

Food for thought

Kun je accepteren dat het soms gewoon even is zoals het is? Dat het leven soms even niet zo leuk is? Dat je je af en toe ongelukkig voelt? En dat dat oké is? En sta jij je kinderen toe om zich af en toe ongelukkig te voelen? Of verwacht je van ze dat ze altijd een goede bui hebben?

4 reacties

    • Precies, Ellen! En wat ik vaak merk, is dat wanneer je echt accepteert dat het voor dat moment even is zoals het is, er dan vanuit die acceptatie uiteindelijk wel weer ‘beweging’ ontstaat. Maar beweging vanuit acceptatie voelt dan natuurlijker en fijner dan een beweging vanuit onrust en ‘moeten’. Liefs! Sascha

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *